1285 امراى بهدينان : ( فرهنگ بوره‌كه‌ئى ، ص 140 ) . 1286 امراى دنبلى : ( فرهنگ بوره‌كه‌ئى ، ص 141 ) . 1287 امراى شيروان : ( فرهنگ بوره‌كه‌ئى ، ص 141 ) . 1288 امراى كاكويه : ( فرهنگ بوره‌كه‌ئى ، ص 142 ) . 1289 امراى ملكشاهى : ( فرهنگ بوره‌كه‌ئى ، ص 142 ) . 1290 امراى هزار اسبى : ( خلد برين ، ص 539 ) . 1291 امراى هكارى : ( فرهنگ بوره‌كه‌ئى ، ص 143 ) . 1292 امرايى سورى طرحان : اين ايل در لرستان ساكنند و در سرشمارى 1377 ششصد و بيست و هفت خانوار شامل 4300 نفر بوده‌اند . ( وضعيت كلى ايلات و عشاير ايران ) . 1293 امرج : ( بفتح الف و كسر راء ) از خاندانهاى گيل ساكن كلاردشت ( از آستارا تا استارباد ، ج 3 ، ص 126 ) . 1294 امرج‌كلا : ده از دهستان عباس‌آباد شهرستان شهسوار ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 11 ) سابقا نام اين ده را « اميج‌كلا » مىگفتند . 1295 امرخيل : قريه‌اى در حكومت كلان ميدان ( قاموس جغرافيايى افغانستان ) . 1296 امريته يا امرد : ساكنان نواحى كوهستانى جنوب البرز تا رودبار و قزوين امردها بودند . در دوران هخامنشى نقش مؤثرى را در نيروى نظامى آن روزگار به عهده داشتند و از آنها به عنوان دليرترين سربازان ايرانى ياد شده ( در همسايگى گرگان ) . ( سرزمين قزوين ، پرويز ورجاوند ، ص 47 ) . 1297 امشى : قومى از كافران سياهپوش كه در دهكده‌اى به همين نام زندگى مىكنند ( رساله در احوال كافران كاموزى ) . 1298 املشى : از تيره‌هاى ساكن در مازگا از دهكده‌هاى نوشهر كه تازه‌آباد است . 1299 اموايى : از ايلات لرزبان لرستان ( دانشنامهء جهان اسلام ، ج 5 ، ص 144 ) . 1300 امورداد : طايفه‌اى از قبيله داىكلان هزاره‌جات ساكن در ولايت پروان افغانستان ( قاموس جغرافيايى افغانستان ) . 1301 اموريان : مردمى كه در حدود شام و نواحى فرات بوده‌اند ( نفوذ فارسى در فرهنگ عربى ، ص 28 ) . 1302 اموسيان : از خاندانهاى ارمنى ساكن تهران ( تحقيق محلى ) . 1303 اموگان : از تيره‌هاى كردسنجار كه يزيدىاند ( تاريخ كرد و كردستان ، ج 1 ، ص 96 ) . 1304 امونا ( يعنى درستكار ) : از خاندانهاى يهودى مقيم تهران ( داود هارونيان ) . 1305 امويىميلان : از طوايف ايل ميلان در آذربايجان غربى داراى شش به او است . ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، ص 307 ) . 1306 امويىميلان : از طوايف ايل ميلان آذربايجان غربى و داراى 6 به او است ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، ص 307 ) . 1307 امه‌زائى - احمدزائى : ساكن در قلعه‌اى به همين نام به فاصلهء 11 كيلومتر به طرف جنوب قريهء زيدآباد متصل درياى لوگر مربوط حكومت كلان لوگر متعلق ولايت كابل و در ميان خط طول البلد 69 درجه و 5 دقيقه و 33 ثانيه شرقى و عرض البلد 34 درجه و 11 دقيقه و 47 ثانيه شمالى است ( قاموس جغرافيايى افغانستان ) . 1308 اميد خان‌زائى : از تيره‌هاى طايفهء كرد و از بازماندگان حسين كرد نامى در بلوچستان همزمان با حكومت شاه عباس صفوى سال 967 - 1008 ( عشاير و طوايف سيستان و بلوچستان ، ص 86 ) . 1309 امير : از اصلىترين و قديمىترين شاخهء تيرتاجى بويراحمد است . در متن شرحى دارد ( شناسنامهء ايلات و عشاير كهگيلويه و بويراحمد ، ص 65 ) . 1310 امير : از خانواده‌هاى ساكن در اسك بالالاريجان ( از آستارا تا استارباد ، ج 3 ، ص 412 ) . 1311 امير ( طايفه ) : از طوايف تيرهء نگين‌تاجى - مردم اين طايفه محل سكونت اوليه خود را مال امير بختيارى مىدانند دسته‌اى از آنان از ابتداى مهاجرت در محل اميران ياسوج كه در حال حاضر بخشى از شهر ياسوج است ساكن شدند دسته‌اى از اميرها در ناحيهء شرف‌آباد و عده‌اى ديگر نيز در كردلاغرى ساكن هستند طايفهء امير به 3 اولاد فرج ، حبيب و شاپور ( شاپير ) تقسيم مىشوند ( رجال بويراحمد ، ص 165 ) . 1312 اميرآباد : ده از دهستان سدن رستاق شهرستان گرگان ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 11 ) . 1313 اميران كيائى : - سادات اميركيائى از فرمانروايان گيلان ( فرمانروايان گيلان ، ص 25 و 26 و 32 و 33 الخ ) . 1314 اميرانلو ( طايفه ) : از طوايف ساكن در خراسان و گرگان ( سرشمارى اجتماعى اقتصادى عشاير كوچنده ، 1377 ، ص 23 ) . 1315 اميران‌لو : از دودمانهاى ساكن در قوچان خراسان ( در محل شنيده شد ) .