ابراهيم اصلاح عربانى

542

كتاب گيلان ( فارسى )

رقيبان گل ريحان مرا گرفتند * جمع شويد اى سگهاى اين محله شغالها آمدند مرغهاى ما را گرفتند * رفيقون مه چره دس ويتن امروز * گُله بنان ، بشون خس ويتن امروز مىامره پابپا بومان لب جو * نخوردن آب و پا ، پس ويتن امروز برگردان به فارسى دوستان چرا امروز از من دست كشيدند * گل را گذاشتند و خس را برداشتند پابپا با من آمدند تا كنار جوى * آب ننوشيده پاى خودشان را پس كشيدند مير احمد فخرىنژاد ( شيون فومنى ) مير احمد فخرىنژاد متخلص به شيون فومنى متولد 1325 شمسى در شهرستان فومن گيلان است . وى تحصيلات ابتدائى را در فومن و رشت و تحصيلات متوسطه را در كرمانشاه گذرانيد ، و بعد از اخذ ديپلم ، به استخدام آموزش‌وپرورش مازندران درآمد و اكنون در آموزش‌وپرورش گيلان خدمت مىكند . وى شاعرى است آزاده و مردم‌دوست كه اشعار گيلكى و فارسى او ، آكنده از ظرافت و نازكى خيال مىباشد . اشعار آهنگين و ترانه‌هاى گيلكى اين شاعر باذوق ، دلنشين و جذاب است . شعرها و منظومه‌هاى گيلكى شيون فومنى ( در اوزان عروضى و نيمائى ) اغلب در نشريات پايتخت و مطبوعات گيلان چاپ شده است . از اين شاعر حساس 6 نوار صوتى از اشعار محلى گيلكى با نام « گيله اوخان » به صورت دكلمه تهيه شده كه مورد توجه دوستداران آثارش قرار گرفته است . نمونهء اشعار شيون فومنى توكاپرى گرمه باد ، * شب كرا خو جانا كيش كاره . زرخه سيكارا به توك دارم ، * تنايى مىره ملاله نيشتمه . * آن ، ئىسال دوساله گب نىيه ، خيلى ساله ، * نيشتمه . . . * مار ، * مرا رضا بوبو اگر تو كاپرى درم . پئر ! * مرا ببخش . « آتشك » دوبو مگه شوما دوتا ديوانه يا ؟ * من چقد تانم دورغ دورغه سر ، بنم ؟ مردومان خانه مِنْ * شيمى چراغا روشنا كونم ؟ من انا خوايم بگم : * ان‌همه بزن بىگيره پوشته‌سر ، ماره كهنه تازه ، * حرصه جوش تقىكولا نقىكولا كودن * پئره سك دوبى ادر او در زئن * سنگه‌بار سنگه‌بار * پس چى بوسته ناقلن مىماره توشكازن . . . ! * خسته‌يم - خودا به سر مىشاهيده - * خسته‌يم . نقطه‌نقطه سر نهم شبنده‌روز * كلمه ره كلمه‌كلمه ور * مىكاغذه سياكونم من چقد جه مىنداشته گاب بگم * ناحيساب بگم ! ناحيساب بگم ! * صوب كرا پاچان‌پاچان * جه شيشه سركشه مىلانه‌كش . * هيچكسا حلى نىيه مىجان كَنَش ، هيچكسا . . . برگردان به فارسى بگومگو باد گرم * شب دارد تنش را شمشاد مىكارد سيگار تلخ را به لب دارم * برايم تنهائى ، ملال‌انگيز و افسرده مىنمايد نشسته‌ام . * اين حرف يكسال و دوسال نيست سالهاى زيادى است