همو ، همانجا 17 / 252 « كامل بهايى » ؛ مشار 4 / 9009 « كامل بهايى » ( نشانى 2 چاپ : بمبئى 1323 ق ، سنگى ؛ قم ، 1376 ق ، سربى ) ؛ اعلام 2 / 1677 عماد طبرى ؛ طبقات 7 / 41 حسن بن على . مجلس 6 / 66 « كامل بهايى » ؛ مرعشى 3 / 8 ش ( 1 ) 809 ؛ قم ، مسجد اعظم 31 ؛ مشهد ، گوهرشاد 3 / 1141 - 1143 « امامت » به تفصيل . امامت : رساله در . . . . از ابو الفضل محمد فرزند ابو المكارم علوى حسينى . از روزگار خوارزمشاهيان و ايلخانيان ، به سال 349 ق . بر پايهء گفتگويى با دانشمندى از اهل تسنن . به فارسى شيوا . به كوشش محمود طيارمراغه‌اى در « ميراث اسلامى ايران » ( 2 / 501 - 526 ) چاپ شده است . آغاز : سپاس و ستايش آن خداى را كه ملكهء عنايت به ميل سرمهء هدايت در ديدهء دوستان كشيد . مرعشى 8 / 190 ش ( 12 ) 8008 . امامت : رشحات : تحفهء شاهيه . از علاء الدين عبد الخالق ، قاضىزادهء كرهرودى ، شاگرد شيخ بهايى ( د 1030 ق / 1621 م ) ، به روزگار شاه عباس يكم ( 995 - 1037 ق ) . از وى دو كتاب در امامت بر پايهء گفتگو با قاضىزادهء رومى از مردم فرارود در دست است ، كه در مجلس يا نشست‌ها در حضور شاه پيشگفته انجام شده است : يكى بىنام كه در فهرست به نام‌هاى « امامت » و « رشحات » آمده است . كه در پايان نسخه‌ى 6214 كه من ديدم به نام « رشحات » ناميده شده است [ مشترك ] . در 1 « مقدمه » و 1 « قاعده » و 1 « خاتمه » است . كتاب دوم « تحفهء شاهى » مىباشد دو نام ديگر « اعتقاديه » و « سراج منير » گويا تحريرهايى از همين دو كتاب مىباشند . و نيز بسنجيد با « رد الخوارج » او « هف » . آغاز : كس نامهء انوار حلى ننويسد - تا بر سر او هو العلمى ننويسد . . . و بعد ، چون جامع مجموعهء ايجادى و مرتب صحيفهء منادى . آغاز : كس نامهء انوار جلى ننويسد / تا بر سر هو العلمى ننويسد . . . طليعه صباح ستايش بىآلايش پرتوانگيز فضاى دلگشا ( تحفهء شاهى نسخهء اشكورى ، احياء ) . مشترك 2 / 1039 به دو نام نخست بالا ؛ ذريعه 2 / 328 « امامت » دو كتاب به اين عنوان كه نام دوم يكى از آن دو « تحفهء شاهيه » است ، همانجا 2 / 228 « الاعتقاديه » از همو ، همانجا 3 / 443 « التحفة الشاهية » با همين سرآغاز ، همانجا ( 3 ) 9 / 870 « ديوان قاضىزادهء كرهرودى » ، همانجا 12 / 162 « السراج المنير » با همين سرآغاز ؛ طبقات 11 / 456 ؛ نسخه‌ها 2 / 892 « امامت » ( 7 نسخه ) ، 910 « تحفهء شاهى » با همين سرآغاز ؛ روضات الجنات 99 ؛ تحفهء سامى 107 ؛ ريحانه 4 / 411 كه دو كار در اين زمينه از وى دانسته : « اعتقاديه » و « امامت » كه اين يكى را معروف به « تحفهء شاهيه » ياد كرده است . آستان قدس 4 / 41 ش 301 « تحفهء شاهى » . آغاز : كه خردم درخور اثبات تو نيست ؛ اشكورى ، كرمانشاه 77 « اثبات امامت » آغاز برابر نمونهء 2 ) ؛ دانشگاه 16 / 590 « امامت » ؛ مجلس 6 / 70 ش 2081 « مباحثات قاضىزاده » ، همانجا