نسخه‌ها 2 / 1364 ( 12 نسخه ) ؛ ذريعه 20 / 138 ؛ صفا 3 / 332 « محبت‌نامه » عماد فقيه كه جز اين است ، همانجا 4 / 75 ؛ اعلام 3 / 2534 ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 630 . آستان قدس ، نامگو 500 ؛ تهران ، نوربخش 2 / 211 ؛ دانشگاه 3 / 441 ، همانجا 13 / 3184 ؛ سپهسالار 5 / 519 ؛ سنا 1 / 209 ، ش 22 / 372 ؛ قم ، مسجد اعظم 553 بىنام نگارنده ؛ مجلس 10 / 591 ؛ ملك 4 / 672 ، همانجا 8 / 457 ، 4 / 4216 . تركيه ، كتابخانه‌ها 412 ؛ قاهره ، دار الكتب 2 / 128 ، 129 ، همانجا 1 / 253 « رسالة فى المحبة » . محبت‌نامه . خواجه عبد الله انصارى هروى . پير هرات ، در 1 « مقدمه » 27 « باب » . در مجموعه رساله‌هاى او به كوشش تابندهء گونابادى 1319 خ چاپ شده است . آغاز : الحمد لله على نعمه و الصلاة على . . . قال عبد الله بن . . . آنچه عادت و اشارت است از تفرقه و حكايت ، و آنچه جمع است و راى نطق . آغاز 2 : افتتاح رساله به نام آن خدايى كه نام او راحت روح است و پيغام او مفتاح فتوح است ( نسخهء شيراز ) . نسخه‌ها 2 / 1364 ( 2 نسخه ) ؛ صفا 2 / 912 ؛ ذريعه 20 / 138 ؛ اعلام 2 / 1376 ؛ طبقات 5 / 109 ؛ نفيسى 1 / 58 . آستان قدس ، نامگو 500 ؛ تهران ، مينوى 111 ؛ تهران ، نوربخش 2 / 7 ؛ شيراز ، ملى 1 / 216 آغاز برابر 2 ؛ فيلم 1 / 5514 ؛ مجلس 131 / 5138 فهرست نشده . شهيد على پاشا 8 / 1383 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / ( 119 ) ، 277 . محبت‌نامه . از عبد الصمد همدانى ، كشته به دست وهابيان در كربلا ( 1216 ق ) . اعلام 2 / 1339 ؛ طبقات ( 2 ) 13 / 737 . گلپايگانى ، نامگو 638 ش 123 / 18 محبت‌نامهء الهى : محبت‌نامهء جاويد . از فضل الله استرآبادى حروفى ( 741 - 796 ق / 1340 - 1394 م ) . كه نادرست در فهرست خوانسارى از ملا محمد كاظم فرزند محمد شفيع هزارجريبى استرآبادى ( د 1238 ق / 1823 م ) . دانسته شده است . آغاز : هو . در تقسيم وجه آدم و حوا ، بشناس و بخوان ، اى خوانندهء خط وجه كرم ( كريم ؟ ) آدم حضرت رسالت . اعلام 3 / 1890 ؛ ذريعه 9 / 1217 « ديوان نعيمى استرآبادى » . خوانسارى 1 / 244 « محبت‌نامهء الهى » از هزار جريبى ؛ آلمان ، دويشلند 21 « محبت‌نامهء جاويد » فضل الله استرآبادى » ، بلوشه 1 / 128 « محبت‌نامهء جاويد » فضل الله حروفى . محبت‌نامهء جاويد . فضل الله استرآبادى حروفى ( - محبت‌نامه ، بالا ) . آلمان ، دويشلند 21 ؛ بلوشه 1 / 128 . محبوب الاوليا . بحرآبادى جوينى - محبوب المحبين . محبوب السالكين . از خواجه كلان ( كلا ، كلاه ) فرزند خواجه عيسى ( ديباچه ) روزگارش به دست نيامد ، جز آنكه نسخه‌هايش از سدهء 11 ق به پايين است . بسيار روان ، آميخته به نظم ،