احمد منزوى
70
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
3 / 300 ؛ نوشاهى ، موزه 638 ( 3 نسخه ) . * اسرار الغيوب . ن . آستان قدس ، نامگو 47 . * اسرار الفاتحه . ن . آغاز : حمد له . عاقبت . و الصلاة و السلام على محمد ( ص ) . ازبكستان ، تاشكند 11 / 266 . * اسرار الفاتحه . ن . آغاز : ربنا آتنا من لدنك رحمة و هيىء لنا امرنا رشدا . گويا از معين مسكين فراهى ( - تفسير سورهء فاتحه ، هف ) ازبكستان ، تاشكند 11 / 265 ( 2 نسخه ) * اسرار فاتحه الكتاب . غزىزاده ، عبد اللطيف فرزند محمد اسعد . آغاز : فصل بر سبيل وعدهء لازم الوفاء ، ايراد دو سه كلمه در خواص سورهء فاتحه تحرير ذمهء قلم فرخنده . تركيه ، بروسه 7 . * اسرار الفقر . شيخ عبد الاحد ( ؟ ) . تسبيحى ، كتابخانهها 1 / 115 ؛ حديقهء لاهورى 119 زندگىنامهء عبد الاحد مجددى ، كه در آنجا آمده : آثار بسيارى دارد كه ما سى كار او را بررسى كردهايم ، از آن ميان 4 كار او را نشان مىدهد ، كه اين نام در ميان آنها نيست . * اسرار الفقر . محمّد مراد كشميرى ( - حسنات المقربين ، هف ، زندگىنامهء پيران 3 / 2115 ) . مشترك 3 / 1259 نامش ؛ پاكستان مين 3 / 587 تا 593 كه ضمن برشمردن چهل نگارش او « اسرار الفقر » را نام برده . * اسرار القابليه . از عزيز نسفى . عزيز الدين محمد ( - انسان كامل ) . نسخهها 2 / 1030 . فيلم 1 / 477 . بايزيد ولى الدين 11 / 1825 نوشتهء 851 ق . * اسرار قادر . محمد جان فرزند مولوى عبد الغفور فرزند قاضى محمد اسلم فرزند قاضى محمد امجد . مريد سيد غلام قادر شاه . افادات همان پير است ، به نام او ، كه در 1 رجب . 1210 ق / 1794 م به انجام رسانده است : سال هجرى محمدى جستم - يكهزار و دوصد ، ده بيش . با سربندهاى « باب » : 1 - در بيان اوراد و وظايف ، 2 - در بيان اذكار جلى و خفى ، 3 - لطايف سته ، قلبى ، روحى ، نفسى ، و خفى ، 4 - مراقبات و تصورات ، 5 - مراتب سبعه كه وجوب و قدم و حدوث و امكان است ، 6 - توحيد و تحقيق معانى تجلّيّات الهى - خاتمه . آغاز : سبحان من تقدّست عن الاشياء ذاته و تنزهت عن شايبة الامثال صفاته . مشترك 3 / 1259 ( 4 نسخه ) . گنج 2 / 555 ؛ گنج ، تسبيحى 1 / 83 ؛ تسبيحى ، كتابخانهها 1 / 83 ؛ ديال سنگه ، هاشمى 2 / 113 ؛ نوشاهى ، كتابشناسى 3 / 45 . * اسرار قادرى . سلطان باهو فرزند بايزيد ، عرف اوان ، از قوم اعوان ، قادرى ( شوركوت 1039 - 1102 ق / 1630 - 1691 م ) . گفته شده بيش از يك صد و چهل رساله و منظومه داشته است . گويا برخى از رسالههاى خود را چند بار تحرير كرده است كه با پسوندهاى بزرگ و خرد و ميانه خوانده مىشوند .