جمعتها . . . خواجه محمد پارسا . فهرستواره 3 / 2024 ؛ مشترك 3 / 1296 ، همانجا 11 / 808 ( 27 نسخه ) ، نسخه‌ها 2 / 1055 ( 3 كتاب به اين نام كه بايستى همه يكى باشند ) ؛ استورى 947 صلاح ؛ صفا 4 / 483 ؛ نفيسى 1 / 192 ، 284 . دايرة المعارف ش ( 3 ) 895 عكس . تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 12 ( 24 نسخه ) . * انيس العارفين . صفى الدين محمد طارمى . گزارشى است بر « منازل السايرين » خواجه عبد اللّه انصارى ( ديباچه ) آغاز : ثناى به سزا و شكر بىانتها كه شهباز بلند پرواز . . . و بعد ، چنين مىگويد . نسخه‌ها 2 / 1055 ؛ ذريعه 22 / 247 « منازل السايرين » و چند گزارش آن از ميان همين . مجلس 5322 . * انيس العارفين . از قاسم انوار - بخش منظومه‌ها . * انيس العارفين . على بن نصير تبريزى . ازبكستان ، تاشكند 2 / 159 ( 4 نسخه ) ؛ بلوشه 1 / 210 . * انيس العاشقين . به نوشتهء بشير حسين ( 2 / 303 ) از ضياء الدين نخشبى ( - سلك السلوك ) . در هيچيك از منابع در دسترسى به اين كار او برنخورده‌ام . مشترك 3 / 1296 ؛ اعلام 2 / 1207 ضيا ، نخشبه . بشير حسين ، شيرانى ، 2 / 203 . * انيس العاشقين . شيخ حسام الدين مانكپورى ( د 852 ق / 1448 م ) فرزند مولانا خواجه فرزند جلال الدين ، از گروه چشتيان ، مريد و خليفهء شيخ نور قطب عالم ( - انيس الغربا ) . در نسخهء گنج‌بخش كه من ديدم نام نگارنده را نداشت . به نثر آميخته به نظم ، « در بيان معرفت تصوف و حقيقت آن ، كه تصوف از كجاست و اول صوفى در جهان كه شد و خرقه و مقراض از سنت كيست ، و عشق چيست و عاشق كيست » . در 4 « فصل » : 1 - در معرفت تصوف و حقيقت آن ، 2 - عشق و ماهيت آن ، 3 - صفت عاشق و سير آن ، 4 - وصول الى الله و طريق آن . آغاز : الحمد لله الذى نور قلوب العارفين بنور معرفته ، و احرق الكباد العاشقين . . . چون فقير حسام ، كه يكى از خاكروبان آستانهء . . . شيخ نور الحق . مشترك 3 / 1296 ( 3 نسخه ) ؛ اخبار الاخيار 182 زندگىنامه ؛ مجلهء معارف ، لاهور ، 1980 م / 48 زندگىنامه و نام كارهايش ؛ پاكستان و هند 3 / 126 « انيس العاشقين » كه مرگ نگارنده را ، 853 / 1450 م آورده ؛ خزينه 1 / 400 زندگىنامه و « رفيق العارفين » او . گنج ش 8590 ( و نسخهء ديگرى ش 11779 كه بعدا خريدارى شده ) ؛ نوشاهى ، كتابشناسى 3 / 45 . * انيس العاشقين . مجتبى فرزند مصطفى لاهرپورى ، معروف به شاه مجاقلندر ( د 15 ع 2 / 1084 ق / 1673 م ) . در شعبان 1049 / 1639 م ، در آداب و فوايد اذكار و افكار سلسلهء قلندريه و قادريه و چشتيه و سهرورديه ، كه نگارنده از پير