ملك 7 / 259 « تحفه » از سهروردى ، همانجا 6 / 256 « تحفه » يا « رساله در معرفت نفس » از سهروردى . فرهنگستان ، نامگو 247 « تحفه » ضمن مجموعه‌اى از خواجه بىنشانى بيشتر . * تحفة الامير فى ابطال الجبر و اثبات التخيير . ابو الحسن فرزند محمد كاظم جاجرمى ، به نام محمد تقى ميرزا قاجار ، در 20 ذيحجهء 1229 ق به پايان رسانده است . در آن 20 دليل عقلى در بطلان جبر و 20 دليل نقلى از آيت‌ها و حديث‌ها در رد آن آورده ، و كوشيده آسان‌نگارى كند . آغاز : الحمد لله الذى خلق السماوات و الارض و جعل الظلمات . . . اما بعد ، مؤلف اين رسالهء وجيزه . اشكورى 18 / 103 . * تحفهء سلطانى . ملا محمد جعفر شيخ الاسلام سپاهانى ( - اصول دين 73 ) به دستور شاه سلطان حسين صفوى ( 1105 - 1135 ق ) . يك دوره فلسفه است در دو بخش : طبيعى و اصطلاحات فلسفهء مشاء ، و الهيات به معنى اخص و بخشى از انديشه‌هاى ملا صدرا در اين‌باره ، هريك از دو بخش در چند « مقصد » ، با ابطال آنچه مخالف شرع است . و تتميم آنچه ناقص است . با آوردن مبحث پيامبرى . آغاز : جواهر كلمات طيبه‌ى حمد و سپاسى كه امور عامهء ناس از تجلى به آن زيور . نسخه‌ها 1 / 652 ( 2 نسخه ) ؛ مشترك 2 / 944 ( 1 نسخه ) . اشكورى 2 / 53 ؛ دانشگاه 12 / 2611 ؛ ملى ، تهران 2 / 275 . * تحفهء شاهى و عطيهء الهى . ملا زين الدين على فرزند عبد الله بدخشانى . ترجمه و گزارشى است از « تجريد الكلام » خواجه نصير الدين طوسى ( - ذريعه 3 / 352 ) ، براى سلطان محمد قطب شاه كه در ج 2 / 1023 ق به انجام رسانده است . « ذريعه » ( همانجا ) از آن به « شرح » ياد كرده كه گزارش بخش الهى ، يعنى مقصد سوم آن است . آغاز : شكر و سپاس پادشاهى را سزد و حمد و ثنا خالقى را رسد . نسخه‌ها 2 / 753 ( 4 نسخه ) ؛ ذريعه 3 / 352 « تجريد الكلام » ، 443 « تحفهء شاهى » ، همانجا 13 / 139 « شرح التجريد » ؛ اعلام 2 / 1521 . دانشگاه 3 / 561 ؛ مجلس 6 / 53 . آصفيه 2 / 373 « شرح تجريد » . * تحفهء عجايب ملكوت - عجايب ملكوت . * تحفة الكمال . از ملا حسن ، شاگرد مولانا رجب على تبريزى ( د 1065 يا 1080 ق ) . ( - اشتراك لفظى ) . « در اصول دقيقهء لطيفهء حكميه و طريقهء حقهء صوفيه » . و جز « تحفهء كماليه : جام جهان‌نما » است ( - زير ) . نسخه‌ها 2 / 754 ( 1 نسخه ) . فيلم 1 / 699 ؛ نشريه 4 / 396 كه نادرست از رجب على دانسته شده . * تحفهء كماليه : جام جهان‌نما : ترجمهء التحصيل . متن از بهمنيار فرزند مرزبان آذربايجانى مكنى به ابو الحسن ( د 458 ق ) . كتابى است چنددانشى در حكمت به‌گونهء « دانش‌نامهء