* انديشه و گفتار . محمد جعفر شيرازى . در سرگذشت و انديشهء تولستوى فيلسوف روسى ، در 2 « باب » : 1 - زندگى او ، در 23 « فصل » ، 2 - عقايد او . از يك كتاب انگليسى كه در شانگهاى به سال 1920 م به آن برخورده بود ، ترجمه و اقتباس كرده و در تهران 1330 خ ، 244 ص چاپ كرده است . نسخه‌ها 2 / 741 ( 1 نسخه ) ؛ مشار 1 / 535 ؛ مشار ، مؤلفين 2 / 323 . دانشگاه 14 / 3981 . * انسان‌نامه : انسانيه : قيافه‌شناسى . نام نگارنده در ديباچه نيامده است ولى منسوب به مير سيد على همدانى ( - عقليه ) است و نسخه‌هايى از آن در برخى از مجموعه رساله‌هاى او آمده است . انوارى آن را از يكى از مريدان خواجه اسحاق ختلانى كه وى از خلفاى همدانى است دانسته است . و در آغاز برخى نسخه‌ها پيش از سرآغاز و يا در انجام از آن امير سيد محمد نوربخش ( د 796 / 1464 م ) كه يكى از خلفاى همدانى و ختلانى پيشگفته است دانسته شده است . ( - قيافه‌شناسى ) . دو نسخه‌اى كه من ديده‌ام ، داراى 2 « باب » بوده به نثر آميخته به نظم : 1 - در بيان حليت و صورت ظاهر انسان و اعضا و جوارح او كه كيفيت هر عضوى دليل بر چه صفتى است ، 2 - در بيان سيرت و صفت انسان و احوال و مقامات و منازل و كيفيت هر مرتبه از مراتب ارباب دل . دكتر محمد رياض ( پاكستانى ) « انسان‌نامه » و « قيافه‌شناسى » او را يكى مىداند ، كه اقتباس گونه‌اى از « ذخيرة الملوك » اويند . آغاز : حمد و سپاس و ثناى بىقياس حضرت صانع حكيم را كه به موجب خمرت طينت آدم . مشترك 2 / 942 ( 2 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 2 / 742 ( 2 عنوان ) ، 1050 « انسانيه » ( 1 نسخه ) ، همانجا 2 / 1313 « قيافه‌شناسى » ؛ ذريعه 2 / 390 از نوربخشى ؛ اعلام 2 / 1070 ؛ طبقات 8 / 150 ؛ صفا 3 / 1297 ؛ شعراى كشمير 2 / 884 - 919 نام 19 كار همدانى از آن‌ميان دو رساله در معرفت صورت و سيرت انسان ؛ انوارى ، نشريه ادبيات آذر پادگان 1329 خ / 289 - 363 ؛ احوال و آثار همدانى ؛ مشار ، مؤلفين 4 / 281 . دانشگاه 16 / 730 در علم فراست از نور بخشى ؛ شيراز ، شاهچراغ 2 / 339 ؛ فيلم 1 / 583 « قيافه‌شناسى » ؛ مجلس 13 / 151 « انسان‌نامه » بىنام نگارنده ؛ ملك ش ( 5 ) 4274 « انسانيه » در مجموعه رساله‌هاى همدانى ؛ نشريه 5 / 560 « انسان‌نامه » از نوربخشى . تركيه ، مغنيسا 291 « قيافت‌نامه » نوربخش ؛ توپكاپى 1 / 110 « قيافه‌شناسى » ؛ ريو 2 / 835 « رساله در معرفت صورت و سيرت انسان » ؛ مدينه ، عارف حكمت 5 ف . * انوار جليه در كشف اسرار حقايق علويه . ملا عبد الله زنوزى مدرس ( د 1257 ق ) . گزارشى است فلسفى - عرفانى بر حديث كميل بن زياد نخعى ، كه از حضرت على دربارهء « حقيقت » پرسيده بود ، به درخواست شاهزاده على شاه فرزند فتح على شاه ، به نام همان پدر ، به سال 1245 ق ، در 1 « مقدمه » ، در چند « لمعه » و « شارقه » و گزارش حديث .