كشف الظنون 2 / 876 . معارف ، تهران 1 / 148 . * منهاج العابدين ، شرح - عقبات . * منهاج العابدين ، مختصر . متن همان ( - بالا ) . از نظام شامى ، على بن محمد ، سدهء 9 ق . نفيسى 2 / 782 . * منهاج العارفين . سمنانى - بخش عقايد . * منهاج العارفين . مير سيد على همدانى . ( 713 - 786 ق / 1313 - 1384 م ) . صد و چهل و اندى ، و در نسخهء چاپ شعراى كشمير ( 2 / 915 - 917 ) صد و چهل و يك پند كوتاه است ، با خطبه و ديباچهء كوتاهى ، كه در آن از نگارنده نام برده نشده است . در آن آمده : « چند سخن از كلام اهل حكمت و معرفت جمع‌آورى شد و « منهاج العارفين » نام نهاد . . . بدان اى عزيز : زنهار از حق غافل مباش ، از همه نوميد شو ، تا اميد تو برآيد . آزار كسى مخواه تا امان يا بى . دست‌كم دوبار چاپ شده است . ( - پايين ) . آغاز : حمد بىحد و ثناى بىعد ، مر آفريدگارى كه سينهء عارفان مخزن اسرار خود ساخته . مشترك 4 / 2473 ( 10 نسخه ) ؛ گفتار انوارى ، نشريه ادبيات آذرپادگان ش 123 س 1329 خ / 353 ؛ شعراى كشمير 2 / 915 - 917 همهء رساله ، آورده شده است . و نيز به دنبال يكى از چاپ‌هاى « ذخيرة الملوك » او چاپ شده ؛ اعلام 2 / 1670 ؛ طبقات 8 / 150 ؛ صفا 3 / 1296 ؛ نفيسى 1 / 195 ؛ علماى هند 148 . دايرة المعارف ش ( 32 ) 162 عكس از نسخهء 851 - 893 ق . فرهنگستان ، نامگو 577 ش C 38789 1609 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 438 همان 2 نسخه ؛ كتابخانه‌ها ، تسبيحى 1 / 115 ؛ گنج 4 / 2311 ش 1552 . * منهاج العباد و مجمع الروايه . ناشناسى كه يك جا از خود به « محمد » نام مىبرد و تخلص « حافظ مسكين » و « ابن حسن » در سروده‌هايى در متن كتاب ، ديده شده كه شايد از نگارنده باشد ( - مشترك ) . اخلاق دينى - عرفانى است همراه با « حكايت » ها . نخست . 20 « باب » است و سپس 10 « باب » : 1 - تفسير سورهء حمد ، 2 - در بيان آيت الكرسى ، 3 - بيان سورهء اخلاص ، 4 - فضيلت درود ، 5 - فضيلت نماز با جماعت ، 6 - تارك الصلات ، 7 - صدقه ، 8 - حق پدر و مادر ، 10 - همسايه ، 20 - فضيلت جمعه ، سپس مىگويد : از افزودن اين ده باب عيب نفرماييد : 1 - مولود فاطمه ، 5 - شب قدر ، 10 - رستاخيز و پل صراط . مشترك 4 / 2474 . گنج ش 8838 ، نسخه از سدهء 10 ق . * منهاج العلى . از ابو طالب بهبهانى . در دههء پايانى صفر 1294 ق . در غربت مصر ، و خود مىگويد : در 1274 ق يك سال پيش از سقوط ميرزا آقا خان در تهران بوده و پيرامون 1282 ق با جهانگردى در هند ، روس ، عثمانى ، عراق عرب و حجاز به مصر آمده و در آنجا ماندگار شده است . پس از شش سال زيستن در مصر به نگارش اين كتاب دربارهء دردهاى اجتماعى ميهنش پرداخته است : استعدادهاى ايران در قبول نظم ، علت و سرچشمهء ناهنجاريها ،