احمد منزوى
586
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
الاخلاق » ساخته و در 1805 م به انجام رسانده است . اين متن به انگليسى درآمده و در 1848 م ، 1872 ، 1881 م چاپ شده است . گويا مترجم همان شيداى بليايى است كه در قصبهء « بليا » ميزيسته است . ( فرهنگ سخنوران 2 / 530 ) . ترجمهها 63 . گلپايگانى ، نامگو 694 ش 6 / 115 با لغزش در نام كتاب . دانشگاه ، داكا 411 « هدايت الاسلام » . * لؤلؤ المجالس . مجلسهاى پند و اندرز قاضى القضات نجم محمد است كه در گجرات « تختگاه شهر احمدآباد » به روزگار « همايون قطب الدين و الدنيا ابو المظفر احمد شاه محمد شاه بن احمد بن محمد شاه بن مظفر شاه » منبر مىرفت . نخستين مجلس او در اين مجموعه در 7 ذيقعدهء 859 ق ، برگزار شده است . گويا نگارنده پس از چهل سال تذكير در گجرات ، در هشتاد سالگى ، در 16 رمضان 861 ق درگذشته است . آغاز : حمد له . عاقبت . صلاة . بدان اسعدك الله تعالى فى الدارين كه اين الفاظ وعظ درربار و گهر نثار قاضى القضات ملك العصر . . . نعمان الثانى نجم محمد كه در عرصهء گجرات تختگاه شهر معظم احمدآباد . مدرس 2 / 5 - 636 ش 551 ، همانجا 3 / 918 ش 777 . * لؤلؤ مكنون . منسوب به حضرت رضا ( ع ) . در برابر خواهش هارون الرشيد كه از ايشان خواسته بود « كه آنچه از نصايح انبياء و اوليا و حكما به گوش آنجناب رسيده مكتوب دارند » . گردآورنده ناشناس در 1199 ق ( 4 - 1785 م ) . گفتار نخستين از پيامبر ( ص ) است : ببايد دانست كه اصل همهچيزها خداست ، و بازگشت همه به اوست . در پايان آن آمده : سال تمامش ز سر پاك قلم . . . كرد « ختم نصايح » رقم ( 1199 ق ) . آغاز : حمد له . بهترين شاهوارى كه از بحر دل به ساحل زبان بيايد . . . بر ضمير صفا . . . و اين نسخه را « لؤلؤ مكنون » نام نهادم . مشترك 4 / 2440 . ازبكستان ، تاشكند 3 / 91 ش 2006 ؛ گنج 2 / 968 . * لؤلؤ و مرجان . از حاج ميرزا حسين نورى ( 1254 - 1320 ق ) فرزند محمد تقى . در شرايط پلهء يكم و دوم منبر روضهخوانى ، براى سيد محمد مرتضى جونپورى ( - تقويم الشيعه 4 / 2890 ؛ نجم العلوم 4 / 3076 ) . در آدينه 25 ذيقعده برابر نوروز 1319 ق در نجف به انجام رسيده ، و چندبار چاپ شده است . نسخهها ( 2 ) 2 / 1675 ؛ ذريعه 18 / 388 ؛ اعلام 3 / 2556 « النورى » ؛ طبقات 14 / 543 - 555 ؛ ريحانه 3 / 713 ؛ مشار ، مؤلفين 2 / 713 ، 715 نشانى 4 چ . تبريز ، دانشگاه ، تسبيحى 30 ؛ مجلس 11 / 178 ش 4169 .