پايان روزگار حكومتش ، نگارنده ( قاضى اختيار ) قاضى شهر هرات بود . در 6 « تكمله » و سپس 10 « رقعه » : تكملهء 1 - در بيان تكليف بىتكلف در پوشاك ، 2 - كراهت و عدم كراهيت در انواع لباس‌ها ، 3 - حسن و قبح رنگ‌هاى جامه ، 4 - جامهء خواب ، 5 - سنت در انواع رنگ در جامه‌ها ، 6 - مسايلى كه تعلق به مصلى دارد . و هر رقعه دربارهء يكى از اندام‌ها : رقعهء 1 - سر و مو ، 2 - چشم و ابرو ، 3 - بينى ، 4 - رخساره ، 5 - مسواك ، 6 - گوش ، 7 - دست ، 8 - سينه ، 9 - پا ، 10 - مسايل گوناگون دربارهء پوشاك ، در 3 « طراز » . بخش دوم در 3 « طراز » : 1 - در آداب جامه پوشيدن ، 2 - در نوادر سخنان كه به لباس و زينت مناسب است ، 3 - سخنى چند از كتب حكمت در باب پوشاك . آغاز : بعد از تزيين مفارق شهرياران ، عرضهء كلام به زينت تاج موفور الابتهاج محامد . مشترك 4 / 2407 ( 3 نسخه ) ؛ نفيسى 1 / 178 ؛ اعلام 1 / 149 ؛ طبقات 10 / 18 ؛ هدية العارفين 1 / 317 . * كتاب الحكمة فى الادعيه و الموعظه للامه . از « محمد بن على فريومدى « الناموس الخوارى محتدا و الفريومدى مولدا » به نام علاء الملة و الدين محمد فرزند محمد فرزند محمود زنگى فرزند طاهر فريومدى ( د 742 ق ) ، ميان سالهاى 727 - 742 ق در آداب دعاست و موعظه . در 2 « قسم » : قسم يكم در علمى ( نظرى ) ، در 13 « باب » : تعريف دعا ، عقيدهء تاركين و متمسكين به آن ، معنى اجابت و شرايط اجابت و فضيلت و آداب دعا و استعاذه و توبه . قسم دوم در عملى آن ، در 10 « باب » . آغاز : شكر و سپاسى بىقياس كه قول شارح به حد رسم و قياس پيرامون تحديد و تعريف انواع و اجناس آن نتواند گرديد . مجله يادگار ، س 5 ، ش 8 و 9 ، ص 124 . . . تركيه ، كتابخانه‌ها 354 نسخهء ش 1616 عمومى بايزيد استانبول . * كتاب السياسه . ن - السياسة الملكيه . * كتاب فوايد . ن . پيش از 1240 ق كه تاريخ نسخه است . پند و اندرز است . مشترك 4 / 2408 . * كثير المنفعه . از قادر بخش فرزند احمد بخش نورپور ، براى غياث الدين حيدر نواب‌آود ، به سال 1232 ق ، در 25 « قانون » . نشريه 1 / 223 . بنگال ش 506 . * كج‌بينان . ملكم خان - سياحى گويد . * كدوى مطبخ قلندرى . از ادهم قريشى واعظ ( نسخهء 1101 دانشگاه ) يا ادهم واعظ قزوينى ( نسخهء دكتر قاسم‌زاده ) يا ادهم قريشى عزلتى متخلص به واعظ ( نسخهء آيت الله مرعشى ) . در ذريعه از وى به ميرزا ابراهيم واعظ خلخالى ياد شده است . صفا ( 3 : 5 / 1497 ) از « اربعين » ادهم واعظ خلخالى ياد مىكند كه در سال 1036 ق نگاشته است . پس بايستى گفت نگارنده ادهم قريشى خلخالى قزوينى ، متخلص به عزلتى و واعظ زنده در 1036 ق مىباشد . گفتارى است عرفانى اخلاقى ، با داستان‌هاى شيرين و نثرى شيوا ، كه در بسيارى از آن‌ها از