احمد منزوى
443
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
آغاز : بعد از تمجيد خداى كريم ، رب رحيم ، اكرم الاكرمين ، و پس از نعت حضرت . . . اين نكات چندى است كه قطب الاقطاب . مشترك 4 / 2319 ( 2 نسخه ) . گنج 2 / 917 ش 273 . * در العجايب . ن . گويا سدهء 10 ق به آنسو . اخلاق دينى است همراه « حكايت » ها ، در 2 « دفتر » ، يكم در 30 « باب » ، دوم 40 « باب » : دفتر يكم باب 1 - دوستى دنيا ، 2 - زهد و تقوا ، 3 - فضيلت ذكر حق ، 4 - فضيلت اخلاص ، 5 - فضيلت علم و علما ، 10 - بهشتيان ، 15 - شرابخوارى ، 20 - مال حرامخوارى ، 25 - خشم فروخوردن ، 30 - صبر بر محنت . دفتر دوم ، باب 31 - فضيلت طهارت ، 32 - فضيلت اذان گفتن ، 35 - حرمت داشتن مسجد ، 40 - فضيلت نماز چاشت ، 45 - بخيلان ، 50 - روز اول سال ، 55 - فضيلت رمضان ، 60 - فضيلت صحابه ، 65 - فضيلت آشتى دادن ، 66 - توكل ، 67 - قضا و قدر . آغاز : حمد له ، صلات . اما بعد ، بدانكه اى بندهء نيكبخت ، اين كتاب احاديث صحيحه و از اقوال متقدمان . . . جمع كرده . . . در دو دفتر . مشترك 4 / 2319 ( 5 نسخه ) ؛ ذريعه 8 / 76 گويا جز اين است . ازبكستان ، تاشكند 4 / 397 ( 2 نسخه ) ، همانجا 8 / 260 ، همانجا 10 / 196 ؛ فرهنگستان ، نامگو 189 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 135 ؛ در 30 « باب » نوشته 1283 ق ؛ گنج 2 / 916 ( 3 نسخه : ش 1450 ، 5772 ، 6608 ) . * درك المآرب فى آداب اللحى ( اللحيه ) و الشوارب . از ابو البركات محمد مدعو به تراب على لكهنوى فرزند شجاعت على فرزند مفتى فقيه الدين ( ديباچه ) . ( د 1281 ق - فارغ ) ( - افيون و حقه ، طبيعى 5 / 3784 ) . فقه و آداب است ، كه در 7 شوال 1264 ق ( 1848 م ) ( پايانه ) به انجام رسانده است . با سربندهاى « ادب » : ادب يكم مسايل لحيه ، ادب دوم شارب ، سوم موى بينى ، چهارم گلو و بغل و زير ناف ، پنجم ناخن ، ششم متفرقه . چاپ : هند ، 1266 ق . سنگى . آغاز : حمدا لمن تمم الفطرة و هو معطى المآرب ، و الصلاة على . . . اما بعد ، فهذه عجالة . . . . مشترك 4 / 2320 « درك المآرب فى آداب اللحى و الشوارب » ( 2 نسخه ) ؛ علماى هند 35 كارهايش از آن ميان همين ؛ فقه اسلامى ، عبد الاول جونپورى 143 كارهايش كه اين در ميان آنها نيست ؛ مشار 2 / 2090 « . . . فى آداب اللحية و . . . » همان چاپ ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 524 كه تاريخ مرگش را 1280 ق آورده و نشانى 5 كار چاپيش . گنج 4 / 2229 ش 8071 . * در المجالس . از سيف ( سيف الدين ) ظفر ( مظفر ) ( فرزند برهان ) نوبهارى از نيمهء يكم سدهء 7 ق . نام وى در نسخهها چندگونه آمده است ( - مشترك 4 / 2321 ) . در 33 « باب » كه در برخى نسخهها كم و يا بيش و جابجا آمده است : باب 1 - فضيلت و آفرينش مهتر آدم ، 2 - در سخاوت و فضيلت مهتر ابراهيم ، 3 - فضيلت مهتر شعيب ، 4 - فضيلت مهتر موسى ، 5 - فضيلت سليمان ، 9 - نيكويى