نامگو 89 ش 512 نوشته 1281 است ؛ تاجيكستان ، ملى 1 / 20 آغاز برابر نمونه ؛ شوروى ، سالتيك ، شيدرين 1 / 86 ش 244 . * تحفة الوزرا : چهل بابى - تحفة الملوك . * تحفة الوزير . ن . در سياست . فرهنگستان ، نامگو 107 ش 4534 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 70 . * تحفة الولاة و نصيحة الرعاة . از شيخ محمد طاهر ، پيش از 1034 ق كه تاريخ نسخه است . در كشوردارى بر پايهء دين و اخلاق . آغاز : و صلى الله على سيدنا محمد و آله و صحبه اجمعين . حمد بىحد و ثناى بىعد مر حضرت ملكى را كه جمله رقاب ملوك مقهور در تحت تصرف اوست . مشترك 4 / 2273 . * تحفة الولى . از محمد حسين فرزند احمد فرزند سميع يزدى ، ترجمه و گزارشى است از « عهد مالك اشتر » ، به سال 1227 ق ، در مشهد ، براى محمد ولى ميرزا قاجار كه آن روزه فرمانرواى خراسان بوده است . در 5 بند نگاشته است . آغاز : طرازنده اورنگ پادشاهى ممالك وسيعهء سخن طراز . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1566 ؛ ذريعه 3 / 480 . ملك 2 / 115 ش 2788 ؛ نشريه 5 / 702 . كپهناك ، سلطنتى 17 Add . * تحقيق در حقيقت تجدد و مليت - تجدد و مليّت . * تدبير : كتاب . . . ، محمد عبد الرحمان . در بررسى و اصلاح اوضاع مسلمانان هند و برآوردن نيازمندىهاى آنان . چاپ : اله‌آباد ، 1879 م ، سنگى ، 72 ص . موزهء بريتانيا ، چاپى 528 « كتاب تدبير » . * تدبيرنامهء آفاق و انفس . از غياث الدين على اميران اصفهانى حسينى ، سدهء 9 ق . ( - دانشنامهء جهان ، طبيعى 5 / 3851 ) . به سال 884 ق نگاشته است . در 2 « تذكره » و 3 « تدبير » و 1 « خاتمه » : تذكرهء 1 - در ياد كردن پنجاه و هفت كلمهء افلاطون كه به شاگرد خود ارسطاطاليس وصيّت كرده ، 2 - در شرح چند كلمه كه دانستن آن ضرورى است . تدبير 1 - در بيان عدالتى كه نسبت به مقيمان هر ديارى بود ، 2 - عدالتى كه نسبت به اهل منزل هر شخص باشد ، 3 - عدالت نسبت به وجود هر شخص . خاتمه : فوايد چند كه در علم اخلاق بسيار نافع باشد . آغاز : سبحان الذى خلق الانسان مما تنبت الارض و من انفسهم . . . مقدس ايزدى كه اداى شطرى از شكر او مستلزم . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 566 ؛ اعلام 2 / 1499 على ؛ طبقات 9 / 105 غياث الدين على ؛ فهرستواره 4 / 3136 نمايه . نشريه 4 / 26 . هند ، مدرس 1 / 459 ، 460 ش 422 . * تذكره . گويا از ميرزا آقا سلماسى . در اخلاق و عرفان . اعلام 1 / 347 . آستان قدس ، نامگو 1 / 120 ( نستعليق 1298 ق ) . * تذكرة الآخره . محمد على كرمانى ابن سلام كه گويا از منبريان بوده . پس از مجلسى ( د 1111 ق ) كه از او نام مىبرد و پيش از 1251 و 1258