سلطان باهو ( نسخه‌ى گنج‌بخش ) . از نيمه‌ى يكم سده‌ى 13 ق و نوادگان سلطان باهو نامور . در احوال و كرمات نياى پيشگفته‌ى خود سلطان باهو ( 1039 - 1102 ق ) از آنچه پشت در پشت به وى رسيده و از كتاب‌ها برچيده است . در 10 « باب » و « فصل » هايى ساخته و پيشكش برادرش مخدوم سلطان حافظ صاحب كرده است . باب 1 - حسب و نسب و زايش ايشان ، 2 « فصل » ، 2 - فضايل و اشغال و سير و استفاضه از شيوخ ، « فصل » هايى ، اشغال ، گردش در سرزمين‌هاى هند ، 3 - همسران و فرزندان و حليه‌ى ايشان ، « فصل » ها ، 4 - فيوضات ، « فصل » ها ، 5 - مرگ و تدفين « فصل » ها ، 6 - انتقال از مزارى به مزارى ، 7 - احوال خلفا ، مجاوران مزار ، 8 - فرزندان ، خواهران ، برادران و نسبنامه ، 9 - ذكر احوالات هنگام مرگ و پس از مرگ ، 10 - احوال برخى از فقرا و درويشان سلسله‌ى ايشان . چاپ : لاهور ، 1345 ق ، سنگى . آغاز : الحمد للّه الذى هدانا به هداية نبى آخر . . . بيت : ثناى ما نباشد درخور آن كس گورا بود . مشترك 11 / 1011 ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 22 / 328 ؛ ترجمه‌ها 427 ؛ پاكستان مين 2 / 166 ، همانجا 5 / 248 . بشير حسين ، شيرانى 1 / 83 ؛ گنج ش 12826 . مناقب سلطانى . حامد سرورى ، ترجمه‌ى اردويى از ناشناس . چاپ : لاهور ، اللّه ولى كى قومى دكان ( بار سوم ) . ترجمه‌ها 428 . مناقب سليمانى . محمد اسحاق افغان چشتى ، مريد خواجه محمد سليمان تونسوى چشتى ( د 1267 / 1850 م ) ، كه بايستى تا 1292 / 1875 م زنده باشد مناقب پير پيشگفته‌اش است به نظم ، در « ديوان » او . آغاز : يا حبيبى سيدى قربان بر نام توام * - گرچه عاصيم ، ولى در دين و اسلام توام . مشترك 8 / 1334 « ديوان » . مناقب سليمانيه . از خدابخش جراح تونسوى ، كه « منتخب الاسرار » ( هف ) را در پيرامون سال‌هاى 1287 - 1288 / 1870 - 1872 م نگاشته است . در مناقب همان خواجه سليمان تونسوى ( - بالا ) ، به نظم . آغاز : اى سليمان زمانى ، دستگيرى كن مرا * - قطب حق ، غوث جهانى ، دستگيرى كن مرا . مشترك 4 / 2497 « وصيت‌نامه » ى او و نام اين كارش ؛ همانجا 11 / ( 1039 ) ( 1 نسخه ) . مناقب سليمانى . غلام محمد چهچهرى كه در 1255 / 1839 م در سرور به گروه خواجه سليمان تونسوى ( - بالا ) پيوست . زندگىنامه و مناقب همان خواجه سليمان است ، در 1 « مقدمه » و 5 « باب » : مقدمه در برخى اصطلاحات ، باب 1 - در بيان حال و اوقات و عادات مبارك ، 2 - كرامات و خوارق عادات ، 3 - سخنان و مجالس ايشان ، 4 - حالات خلفاى چهارگانه‌ى ايشان : محمد باران ، محمد على مكهدى ، حافظ محمد على خيرآبادى و مولوى احمد ، 5 - چند تن از خليفگان ديگر و سخنان ايشان . دست‌كم در ديباچه‌ى چند نسخه‌ى آن كه ديده‌ام تاريخ نگارش 12 رمضان 1256 ( 1840 م ) آمده است . نسخه‌اى ديگر ( - مشترك 11 / 1015 ) « تكمله » اى دارد كه در 1287 ( 1870 م ) نگاشته شده است . چاپ : دهلى ، 1872 م سنگى ؛ دهلى ، 1315 ق ، سنگى . آغاز