احمد منزوى
2301
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
از مير عبد الاول كه نام او در انجامهى نسخهى گنجبخش ش 8566 آمده ، پس بايستى وى مير عبد الاول از مردم ميادق نيشابور باشد كه به فرارود رفته و با خواجهى احرار بيعت كرده ، فرزندخواندهى او شده و داماد او گشته است ( د 1 ذيحجهى 900 / 1495 م ) وى جز عبد الاول زيدپورى ( د 968 / 60 - 1561 م ) مىباشد . ملفوظات خواجه نصير الدين عبيد اللّه احرار ( 806 - 895 / 1403 - 1490 م ) فرزند محمود چاپى سمرقندىست . دربرگيرندهى انديشه و آموزشهاى عرفانى و نام بسيارى از همروزگارانش ، و ارزش تاريخى دارد . آغاز : الحمد لوليه و الصلاة على نبيه . حضرت ايشان ( ق ) فرمودند ، از احاديث نوادر . نسخهها 2 / 1416 نام دوم ؛ مشترك 3 / 2025 به دو نام بالا ، به تفصيل ؛ نفيسى 1 / 263 خواجهى احرار ، همانجا 2 / 778 خواجهى احرار . دانشگاه 17 / 182 « سرگذشت و سخنان . . . » . ايوانف 1245 نام يكم ؛ بشير حسين ، محمد شفيع 273 نام يكم ؛ تسبيحى ، كتابخانه 1 / 49 « ملفوظات » ؛ گنج 2 / 707 « سخنان خواجه . . . » كه ناشناخته مانده ؛ مرآت التصوف 88 « ملفوظات » ؛ هندوستان 100 « ملفوظات . . . » . مناقب خواجهى احرار . عبد الحى فرزند ابو الفتح حسينى يكى از مريدان خواجهى احرار ( - بالا ) ، كه به نوشتهى نفيسى ( 2 / 778 ) رسالهاى در مناقب او و اعقابش نگاشته است . مشترك 3 / 2026 ؛ نفيسى 2 / 778 . مناقب خواجهى احرار . ن . در مناقب همان خواجهى احرار ( - بالا ) و خواجه بهاء الدين . لكهنو ، ندوه 469 « منقبت خواجه عبيد اللّه و خواجه بهاء الدين » . مناقب خواجهى احرار - مقامات خواجه عبيد اللّه احرار . مناقب خواجهى خواجگان . از سرايندهاى با تخلص « نياز » در ستايش خواجه معين الدين سجّزى ، 12 مناجات است ، آغاز : خواجهى خواجگان معين الدين * - مخزن كون و مكان معين الدين . مشترك 8 / 1531 . مناقب خواجه عبيد اللّه هروى - مقامات شيخ الاسلام . . . مناقب خواجه عبد الخالق غجدوانى . از احمد فرزند جلال الدين خواجگى كاسانى ( - سلسلة الصديقين ، بيان سلسلهى خواجگان و جز آن ) . در احوال غجدوانى ، و از اين گونه است « مقامات خواجه عبد الخالق غجدوانى » ( هف ) . آغاز : سلطان العارفين و برهان محققان شيخ خانقاه ملكوت ، قطع كننده . ازبكستان ، تاشكند 10 / 231 . مناقب خواجه على عزيزان . از محمد فرزند نظام الدين خوارزمى ارزنگى . زندگى و احوال خواجه على رامثين مشهور به خواجهى عزيزان ، از مردم رامثين در دو فرسنگى بخارا ، ( د 28 ذيقعدهى 721 ق ) . و از هموست « محبوب العارفين » در تصوف . آغاز : حمد له . عاقبة . . . بعده اين است شيخزادهى معظم و ولىزادهى مكرم خواجه ابراهيم . ذريعه 22 / 326 ؛ نفيسى 1 / 220 . ازبكستان ، تاشكند 3 / 221 ( 3 نسخه ) ، همانجا 8 / 412 ( 2 نسخه ) ؛ فرهنگستان ، الفبايى