ملفوظات و حالات . شمس الدين سيالوى چشتى . زندگىنامه و آموزش‌هاى عرفانى . پاكستان و هند 5 / 609 . ملفوظ اسرار المخدومين . كريم يار رئيس . سخنان و آموزش‌هاى كرك شاه كروى و زندگى نامه . چاپ : فتحپور ، 1893 م ، سنگى ، 122 ص . استورى ، زندگى 1057 ؛ مشار 4 / 4934 . ملفوظ مبارك : ملفوظ محكم الدين : مقامات غوث البالغين . ن . عمدتا احوال و آثار و كرامات و سخنان خواجه محكم الدين اويسى قادرىست . به نثر آميخته به نظم و سربندهاى « نقلست » و « بايد دانست » و سربند « فصل » . در بيان ذكر مناقب خواجه محكم الدين اويسى . در 6 « اصل » . اصل اول فى مجمل اوصافه . آغاز : يسبح للّه ما فى السماوات و ما فى الارض ، الملك القدوس . سپاس بىقياس مر حكيمى را كه از حكمت بالغه . مشترك 3 / 2035 ( 1 نسخه ) ، همانجا 11 / 1110 ( 1 نسخه ) . ملفوظ محكم الدين - ملفوظ مبارك . ملفوظ المنتهى - ملفوظات رشيدى . ممدوحين سعدى : رساله . علامه محمد قزوينى فرزند عبد الوهاب . نخست در 1316 خ به مناسبت جشن هفتصدمين سال نگارش « گلستان » به نام « سعدىنامه » و سپس در 1317 خ به نام « ممدوحين سعدى » چاپ شده است . مشار 2 / 4942 « ممدوحين . . . » ؛ ذريعه 4 / 62 « تراجم ممدوحى الشيخ العارف السعدى » ، زندگىنامه‌ى 25 تن را در 3 فصل بخشبندى كرده ؛ تبريز 1 / 66 . مناجات خاكى . قمر الدين سيالكوتى . زنجيره‌ى پيران نقشبند است به نظم . چاپ : لاهور ، 1911 م ، سنگى ، 16 ص . استورى ، زندگى 1059 ؛ مشار 4 / 4950 ؛ تذكره‌نويسى 754 ؛ اندياآفيس ، چاپى ( 359 ) ، 408 . منازل اثنى عشر فى تذكرة الابرار . عبد الباسط قنوجى . دربرگيرنده‌ى زندگىنامه‌ى ائمه ، پيران طريقت و سرايندگان . مرآت العلوم 3 / 24 ش 3900 . مناقب . شيخ ضياء الدين ابو بكر حاتمى . در 6 « باب » : 1 - ؟ ، 2 - مقامات و كرامات و روايات و حكايات و فضايل شيخ ما ، 3 - در وظايف طاعات و واردات و دعوات و كلماتى كه از ايشان روايت كرده‌اند ، 4 - در كلمات منظوم و منثور شيخ ، 5 - ؟ ، 6 - مرض و وصايا و وفات و دفن شيخ و كرامات پس از آن . نسخه‌ها 2 / 1423 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 22 / 314 ؛ فيلم 1 / 205 . مناقب . محمد عالم الصديقى العلوى . فرهنگستان ، الفبايى 1 / 282 . مناقب . فريدون سپهسالار - احوال مولانا جلال الدين رومى ، بخش زندگىنامه‌ى سرايندگان . مناقب . قنوجى ، حبيب اللّه . موضوع ؟ . هندوستان 100 . مناقب آدميه . بدخشانى - كرامات آدميه . مناقب آق شمس الدين . از سيد امير انيسى ( د 987 ق ) . مناقب آق شمس الدين محمد فرزند حمزه فنارى ( د 863 يا 834 ق ) . گويا به نام « جامع المناقب » نفيسى 1 / 275 كه مرگ او را 834 گفته ؛