ذريعه 21 / 393 . مقامات . معينى كشميرى ، خواجه معين الدين نقشبندى ( د 1085 ق ) ( - رضوانى ، هف ) . « مقامات » در احوال پيران نقشبند است . مشترك 11 / 926 ؛ پاكستان مين 2 / 457 نام 5 كارش از آن ميان همين كتاب ؛ حديقه ، لاهورى 124 نام 10 كارش . مقامات ابو سعيد - احوال شيخ ابو سعيد ابى الخير . مقامات احمد جام . بوزجانى ، تاج الدين محمود . در مقامات ژنده‌پيل ( 441 - 536 ق ) . نفيسى 2 / 721 . مقامات احمد جام . بوزجانى ، درويش على - روضة الرياحين . مقامات احمد جام . تايبادى ، رضى الدين على فرزند ابراهيم فرزند الياس . يكى ديگر از كتاب‌ها در احوال و مقامات ژنده‌پيل ( - بالا ) . نفيسى 1 / 108 ژنده‌پيل ، همانجا 2 / 721 « مقامات » . مقامات احمد جام . ترخستانى ، شيخ احمد ، يكى از ياران احمد جام ، كه در احوالات و مقامات پير خود ، ژنده‌پيل ( - بالا ) نگاشته است . نفيسى 2 / 721 « مقامات » . مقامات احمد جام . منظوم . جامى ، بهاء الدين احمد ، از بازماندگان ( نواده‌ها ) احمد جام ، كه در شيراز مىزيسته ، منظومه‌اى در وزن « ليلى و مجنون » گنجه‌اى ، در مقامات نيايش ، به نام ابو الفتح سلطان ابراهيم تيمورى سروده است . نفيسى 2 / 721 ، 796 . مقامات احمد جام . جامى ، شهاب الدين اسماعيل ، كوچكترين فرزند احمد جام ( - بالا ) در اثبات بزرگوارى پدرش و مقامات او نگاشته است . نفيسى 2 / 721 . مقامات احمد جام : مقامات ژنده‌پيل احمد جام ، غزنوى ، خواجه سديد الدين محمد فرزند موسى فرزند يعقوب ، يكى از ياران احمد جام ، در احوال و مقامات پير خود ، پيرامون 600 ق ، نگاشته است . يك بار به سال 1340 خ به كوشش دكتر حشمت مؤيد و بار ديگر با بهرمندى از نسخه‌هاى ديگر به سال 1345 خ چاپ شده است . نسخه‌ها 2 / 1409 « مقامات ژنده‌پيل » ( 1 نسخه ) ، پيشگفتار چاپ مؤيد ؛ نفيسى 2 / 721 ؛ راهنماى كتاب س 6 ش 8 / 554 گفتار سعيد نفيسى ، همانجا 6 / 26 گفتار پروين گنابادى ؛ ذريعه 22 / 10 ؛ مشار 4 / 4875 « مقامات ژنده‌پيل احمد جام » همان 2 چاپ ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 652 ؛ افشار 2 / 51 ، ( 558 ) ، 58 ، ( 799 ) ؛ تاريخ افغانستان 1 / 132 . فيلم 3 / 227 « مقامات شيخ الاسلام » ؛ نشريه 3 / 104 ، همانجا 9 / 198 ؛ آكادمى علوم ، زندگىنامه 67 تا 73 . مقامات احمد جام . ن . آستان قدس ، الفبايى 545 ؛ فرهنگستان ، الفبايى 1 / 560 مقامات احمد جام . ن - مقامات احمديه . مقامات احمديه . خواجه محمد امين ، مريد شيخ احمد سرهندى مجددى ، به سال 1068 / 1657 م ، در مناقب همان شيخ احمد و خواجه محمد معصوم مجددى .