احمد منزوى

2190

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

آصفيه ، هندليست 3 / 198 ؛ مخطوطات زور 2 / 122 ؛ موزه‌ى كراچى 1 / 194 ؛ مرآت التصوف 114 ؛ نوشاهى ، موزه 783 . سير محمدى . سامانى . ترجمه‌ى اردويى از ناشناس . چاپ : همراه با متن ، اله‌آباد ، 1347 ق . ترجمه‌ها 96 ؛ مخطوطات زور 2 / 122 . سير مشايخ . قاضى حميد الدين ناگورى ( د 605 ق / 1208 م ) . عبد الواحد ابراهيم مزارغانى بلگرامى ، در پايان سنبله‌ى هفتم « سبع سنابل » ( مشترك 3 / 1542 ) مىگويد : قاضى حميد الدين ناگورى . رساله‌اى در تعريف خواجگان چشت نبشته است و آن را « سير مشايخ » نام نهاده ، و اين فقير اندك‌اندك از آن را در اينجا مىآورم ، آنگاه 7 « سير » مىآورد همه تعريف و مقامات پيران و زندگىنامه‌اى ( براى فهرست اين كسان - مشترك 3 / 1542 ) كه گزيده‌اى از « سير المشايخ » ناگورى است . مشترك 3 / 1542 ؛ گنج 2 / 707 « سبع سنابل » و « سير المشايخ » ناگورى ، با فهرست كسان ؛ همانجا 4 / 2128 « سير المشايخ » ناگورى . « ش » شارستان چهار چمن . بهرام فرزند فرهاد . موضوع ؟ آصفيه 3 / 182 ش 178 در بخش « تراجم » . شاه عريان : مثنوى شاه عريان . ن . در تاريخ شاه عريان . ذريعه 9 / 217 . شاهنامه‌ى حقيقت . نصرت اللّه مجرم جيحون‌آبادى مكرى ، به نظم . چاپ : تهران ، 1345 خ ، به كوشش دكتر محمد مكرى . مشار 3 / 3173 . شجرهء اتراك . ابو الغازى خان فرزند عرب محمد خان . در بخش ايران 2 / 1005 گذشت . بيفزاييد : شوروى ، سالتيك ، شدرين 2 / 12 . شجرات حافظ محمد ناصر بهادر . ن . هندوستان 60 . شجرات العرفا و ثمرات الفقرا . از شيخ محمد فرزند درويش على ، كه روزگارش به‌دست نيامد ، جز آنكه نسخه‌ى آن نوشته‌ى 6 صفر 1261 ق است . در 1 « مقدمه » و 4 « فرع » و 1 « خاتمه » . مقدمه در 3 « بيان » كه آموزش‌هاى عرفانى است . بيان سوم در چهار پير و چهارده خانواده ( - چهارده خانواده ) . آغاز : اللهم انت منور النور ، اخرجتى من الظلمات الى النور . مشترك 3 / 1577 . شجرات قادريه و چشتيه و نقشبنديه و سهرورديه و مراديه . از عظيم الدين . هندوستان 60 . شجرة الابرار . حاج نجم الدين صاحب تونسوى ( 1234 - 1287 ق ) ( - شجرة العارفين ) . زندگىنامه‌ى خواجه‌ى ناگورى . مشايخ چشت 695 . شجره‌ى ابو العلاى نقشبندى . از عليم الدين بلخى . هندوستان 60 . شجرة الاثمار فى ذكر الاخيار . ملا محمد محمود طيار كشميرى . بايستى از نيمه‌ى دوم سده‌ى 12 ق باشد . زندگىنامه‌ى پيران است ، بيشتر كسانى از سده‌ى 3 ، 4 و 5 ق از فارس و