احمد منزوى

2126

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

« خلاصة المناقب » نام برده است . آغاز : حمد و ثناى بىمنتها كه مطيعان حريم حرم سدرة المنتهى از ارتقاى معارج قصور . . . اما بعد ، بنده‌ى خاكى ابو المكارم بن علا الملك الجامى ، كه در مدت عمر . مشترك 808 ( نامش ) 11 / 816 ( 5 نسخه ) ؛ استورى 950 « خلاصة المقامات » ، 1344 ؛ نفيسى 1 / 109 « خلاصة المناقب » ، همانجا 2 / 721 « خلاصة المقامات » ، 783 « خلاصة المناقب » ؛ مشار 2 / 1910 ؛ مشار ، مؤلفين 1 / 304 ؛ افشار 2 / 33 ، 166 گفتار تقى بينش . دايرة المعارف ش 2 / 308 عكس ؛ فيلم 2 / 101 ؛ مشهد ، فاضل 1 / 107 . آكادمى علوم ، زندگىنامه 102 كه نام را شهاب الدين بن مكارم آورده است ؛ ايوانف 245 ؛ خضر نوشاهى 431 ؛ فرهنگستان ، الفبايى 1 / 174 ؛ نوشاهى ، چاپى 972 ، همانجا 2 / 1334 . خلاصة المقامات و جوامع الكرامات . محمد قاسم هاشمى فرزند سيد امير ميران فرزند امير سيد قاسم فرزند سيد برهان فرزند مير سيد اعظم ( ديباچه ) . در 7 « باب » : باب 1 - در بيان نسب و نسبت حضرت خداوندگار سلمه الجبار ، 3 - در بيان تكميل و رخصت و ارشاد خداوندگار و نشستن در مسند ، 6 - در بيان ترجيح نهادن حضرت خداوندگار بر شيوخ و اولياى روزگار ، 7 - « ساتون » در رقعات و مكتوبات و غزليات و رباعيات‌زادهء طبع شريف ، به پادشان جهان . آغاز : الحمد للّه الواجب و جوده و الصلاة و السلام على رسوله . . . اما بعد ، فيقول . . . محمد قاسم الهاشمى بن . . . اول اين نامه‌ى فرخنده فال * - هست به نام ملك ذو الجلال - عامر قصر فلك نيل رنگ * - قفل گشاينده‌ى دلهاى تنگ . مشترك 11 / 1091 ( 1 نسخه ) . خلاصة المناقب . از احمد فرزند محمود ( محمد ) ، معين الفقرا . گزيده از « مناقب العارفين » ( هف ) شمس الدين احمد افلاكى ، كه زندگىنامه‌ى مولوى بلخى و فرزندان و يارانش بوده . در 10 « فصل » . نام كامل او با « ملازاده » نگارنده‌ى « تاريخ بخارا » ( هف 1 / 176 ) جور است . مشترك 11 / 808 ؛ نفيسى 1 / 237 ملازاده ؛ تذكره‌نويسى 759 . فيلم 1 / 520 كه تاريخ گزيدن را 718 آورده ، كه اين تاريخ نگارش متن است . ايوانف 241 نام پدر نگارنده محمد آمده . خلاصة المناقب . نور الدين جعفر بدخشانى ( زنده 787 ق / 1385 م ) . ياد او در كار ديگرش « اصلاحات صوفيان » ( مشترك 3 / 1270 ) نيز آمده است . در ديباچه مىگويد : اى دوست بدانكه افتتاح اين « خلاصة المناقب » تحرير يافت در جمعه از اواخر صفر سبع و ثمانين و سبعمايه ( 787 ق / 1385 م ) در خانقاه اعظم به خطهء مبارك ختلان . در اين‌جا ( نسخهء بلتستان ) از خود نام نبرده است . جز غزلى آورده است با تخلص « علايى » : در تمناى خيالت شد « علايى » جان‌فشان . * تا چه خواهد ديد آخر زين تمناى محال . و در متن نيز جابه‌جا تخلص « علايى ، علائيا » كه تخلص همدانى در « چهل اسرار » است . آمده است . در احوال و مناقب مير سيد على همدانى ( 713 - 786 ق / 1313 - 1384 م ) است . در ديباچه چنان از مراد خود همدانى سخن مىگويد كه در