احمد منزوى

2098

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

الجزء اللطيف فى ترجمة العبد الضعيف . از شاه ولى اللّه دهلوى ( 1114 - 1176 / 1703 - 1762 م ) فرزند عبد الرحيم . سرگذشت خود و پيران خود اوست در مطبع احمدى هند چاپ شده است . آغاز : الحمد للّه الذى بدء بالنعم قبل استحقاقها . . . اما بعد ، مىگويد فقير ولى اللّه بن عبد الرحيم . مشترك 2 / 1027 « ازالة الخفا عن خلافة الخلفاء » او و نام 33 كار او ؛ علماى هند 251 - 250 زندگىنامه و فهرست 33 كار او ، 258 ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 694 براى كارهاى چاپيش در 12 ، 13 بند ؛ ترجمه‌ها 209 ( 2 ترجمه از آن ) ؛ پاكستان و هند 5 / 269 ؛ جرنل ، خدابخش 25 « تحرير اللطيف ( چنين ) فى . . . » ؛ نوشاهى ، چاپى 970 « جزء اللطيف فى . . . » . الجز اللطيف فى ترجمة العبد الضعيف . دهلوى . ترجمه‌ى اردويى از خليق احمد نظامى . ترجمه‌ها 209 . الجزء اللطيف فى ترجمة العبد الضعيف . دهلوى . ترجمه‌ى اردويى از محمد ايوب قادرى . ترجمه‌ها 209 . جلوه كرشن . مهاراجه كشن پرشاد ، متخلص به شاد . در احوال كرشن جى ، به نظم . حيدرآباد 528 . سيد جمال الدين افغانى . غلام جيلانى اعظمى . چاپ كابل 1317 خ . مشار 2 / 1572 همان چاپ ؛ آسياتيك سوسايتى ، چاپى 45 . جماليه . شيخ محمد جعفر شاملى شيرازى . زندگىنامه‌ى جمال الدين محلاتى . چاپ : شيراز 1377 ق ، 90 ص . مشار 2 / 1572 همان چاپ . جمرات اصحاب الذوق - جمرات الشوق . جمرات الشوق : جمرات اصحاب الذوق : جمرات الشوق لاصحاب الذوق . محمد سعيد فرزند امير محمد فرزند سيد على حسينى متخلص به « سعيد » و « سعيدا » بخارايى ( نيمهء دوم سدهء 10 ق ) . در ديباچه از پير خود كه هم‌نام محمد ( ص ) است ستايش كرده است : اى نام تو گنجينهء اسرار وجود * - نام تو محمد ، مقام تو محمود . در مقالهء يكم زنجيرهء طريقت پير خود را از پيامبر ( ص ) تا خواجه عبد الخالق غجدوانى ، عارف ريوكرى ، خواجه محمود فغنوى ، على رامتنى ، خواجه محمد باباسماسى ، مير كلال ، بها الحق والدين ، يعقوب چرخى ، خواجهء احرار ، محمد قاضى و خواجگى احمد كاسانى ( د 949 ق 1534 م ) و از او « به حضرت شيخنا و سيدنا و طبيب قلوبنا و شفاء صدورنا و . . . » ياد كرده و نام نمىبرد و بايستى همان « محمد » پيش‌گفته باشد - كه از وى در اين‌جا به‌گونهء مرده ياد مىكند . دربارهء اين پير خود مىگويد . پس از مرگ مرشدش كاسانى ، براى افاضهء بيشتر به خواجهء جويبارى پيوست . « پس حضرت خواجه‌ى جويبارى ( رح ) پير صحبت مىشوند و حضرت مخدوم اعظم ( ق ) پير تربيت و ارشاد - كه هركه را جويبارى ارشاد كرده ، به ايشان مىسپردند تا تربيت شوند . همين‌جا مىافزايد : يكى از فرزندان ايشان رح ( روى به خواجه جويبارى ) خواجه صالح خواجه‌اند . كه از اين يكى به‌گونهء زنده ياد مىكند ( ص 62 ) . دربارهء نام‌اش در ديباچه مىگويد : و نام اين