جلال الدين خواجگى احمد مخدوم اعظم كاسانى ( د 949 ق ) . گفتارىست عرفانى . مشترك 3 / 1211 ( نامش ) ؛ نفيسى 1 / 400 كه نادرست نسبت او را كاشانى آورده ( كاسان فرغانه ) ؛ نشريه 3 / 232 بىنام نگارنده ؟ ، همانجا 9 / 82 همان ؛ هندوستان 13 « اوصاف علما . . . » . بيان اديان . ابو المعالى محمد فرزند حسين فرزند نعمة اللّه فرزند عبيد اللّه رازى علوى . ملل و نحل است . در 10 « باب » به سال 485 ق نگاشته است . به كوشش عباس اقبال از روى چاپ شفر ، كه از روى نسخهء پاريس بوده ، و باب پنجم را نداشته چاپ شده ، سپس باب پنجم آن را آقاى دانش‌پژوه از روى نسخهء آقاى مهدوى در فرهنگ ايران‌زمين چاپ كرده‌اند . نسخه‌ها 2 / 1721 ( 3 نسخه ) ؛ ذريعه 3 / 176 ؛ فرهنگ ايران زمين ج 10 پيشگفتار دانش‌پژوه ، كتاب‌شناسى ده ساله 60 ؛ مشار 1 / 832 براى چاپهايش ( 3 چ ) ؛ نفيسى 1 / 6417 ؛ صفا 2 / 92 . آستان قدس 4 / 288 ؛ اشكورى 16 / 9 ؛ تبريز 1 / 61 ؛ فيلم‌ها 1 / 542 ، همانجا 2 / 161 ؛ مجلس ش 6 / 5006 ؛ نشريه 2 / 64 ، 71 ، همانجا 10 / 281 . اندياآفيس 14 ، 71 ، 218 ؛ بلوشه 1 / 124 ؛ موزه‌ى بريتانيا ، چاپى 433 . بيان الانساب . سيد جعفر موسوى . نشريه 7 / 524 . بيان الحق فى سيرة آية اللّه المطلق و كراماته . شيخ محمد فرزند حمزه . زندگىنامهء سيد ابو الحسن اصفهانى . مرجع شيعيان روزگارش . آستان قدس 7 / 24 . بيان سلسلهء خواجگان نقشبند : سلسلهء خواجگان نقشبند . خواجگى كاسانى ( د 949 ) در دو بخش : نيمهء يكم بيان سلسلهء خواجگان نقشبند است ، به خواهش جانى بيگ سلطان ، كه روزى در مجلسى از او خواسته بود ، كه از او به « جانى بيگ سلطان » ياد مىكند . اين بخش با حديث كنت كنزا مخفيا ، آفرينش آدم ، نفخت فيه من روحى آغاز مىشود ، و مىرسد به پيامبران تا حضرت محمد ( ص ) و ابو بكر كه سرسلسلهء خواجگان هستند ، سپس سلمان فارسى ، حضرت جعفر صادق ( ع ) ، و از ايشان به بويزيد بسطامى ، ابو الحسن خرقانى . . . و مىرسد به خواجهء احرار و ابو بكر قفال شاشى و از وى به « شيخنا و مخدومنا مولانا محمد المشتهر بالقاضى ره » ( محمد بن برهان الدين سمرقندى م 921 ق / 1515 م ) با ستايش‌هايى از آنان بدون ذكر تاريخ‌هايى از زندگىنامهء آنان . نيمهء دوم آن پند و سير و سلوك و پاس انفاس و سخنانى از پيران طريقت و نيز مخدوم پير خود . با سربندهاى « اى طالب صادق » به نثر آميخته به نظم ، و اين جز « سلسلة الصديقين » اوست . آغاز : الحمد للّه الذى خلق الانسان من صلصال كلفجار . . . اما بعد ، سبب تأليف اين نسخه آن بود كه حضرت سلطان درويش و درويش دوست . . . جانىبيگ سلطان . مشترك 3 / 1211 فهرست كارهايش ، 1324 « بيان سلسلهء . . . » ، همانجا 11 / 846 ( 1 نسخه ) ؛ نفيسى 1 / 400 زندگىنامه و فهرست كارهايش ، از آن ميان همين رساله . دايرة المعارف ش 16 / 267 عكسى ؛ نشريه 8 / 76 ، همانجا 9 / 156 « بيان سلسله » ؛ ازبكستان ،