احمد منزوى
1985
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
1 / 66 ) باشد و يا خود « بستان السياحه » باشد كه فهرستنگار بدين نام آورده است . آغاز : حمد له . . . در ذكر احوال فقير الحقير الجانى ابن اسكندر زين العابدين الشيروانى . طرازى ، قاهره 1 / 229 . احوال سر جمشيد جىجى بهايى . فرامرز نوروزجى كوتار . زندگىنامهء جمشيد جى زردتشتى 1783 - 1859 م . استورى 1180 . احوال سلطان باهو . سلطان حامد - تواريخ سلطان باهو . احوال سلطان بايزيد . خرقانى - دستور الجمهور فى مناقب سلطان . احوال سيد آقا افشار : احوال افشار . احوال سيد بركت اللّه عشقى ربيعى ( 1142 - 1070 ق ) و شيخ نظام الدين ضميرى بلگرامى . ن . دانش 14 / 2 ؛ عليگر ، آزاد 134 ؛ مرآت التصوف 119 . احوال سيد جلال الدين سرخپوش . از خليفه محمد رمضان فرزند خليفه گل محمد خان . در احوال سيد جلال الدين سرخپوش بخارايى فرزند سيد ابو المويد فرزند على فرزند جعفر ، وى نياى سادات بخارايى در اوچ ( پاكستان ) است . و خليفهء بهاء الدين ذكرياى ملتانى ( د 666 ق / 1267 م ) در بخارا بود ، و در 95 سالگى در اوچ 690 ق / 1291 م درگذشت . ( خزينه 2 / 35 تا 38 ) . آغاز : الحمد للّه الذى هدانا على صراط المستقيم و وعدنا بالجنة من الايات . . . مىگويد خليفه محمد رمضان خلف خليفه گل محمد خان . مشترك 11 / 1075 ( 1 نسخه ) . احوال سيد شاه جمال البحر معشوق ثانى - احوال معشوق ثانى . احوال سيد عطاء . ن . آكادمى ، علوم ، زندگىنامه 153 . احوال سيد محمد ترك نارنوالى . از ناشناسى گويا همروزگار سيد محمد ترك نارنوالى در احوال و مناقب شيخ و عارف نارنوالى ( كشته 531 ق / 6 - 1137 م ) كه خاك جايش در نارنول هند زيارتگاه است ، و به نوشتهء خضر نوشاهى كه نسخه را در دست داشته از آن بهدست مىآيد كه نگارنده هم روزگار « نارنولى » بوده است . مشترك 11 / 783 ( 1 نسخه ) ؛ خضر نوشاهى 425 « رساله در احوال . . . » . احوال سيد محمد جونپورى - حالات سيد . . . احوال سيد محمد خان ميران لال . از مردم هند . نگاشتهى 1160 / 1747 م . استورى 1093 « تذكرهء احوال . . . » ؛ ايوانف ، كرزن 159 ( 7 ) . احوال سيد محمد خان . ن . هند به ويژه رويداد 61 - 1160 ق / 8 - 1747 م . استورى 1093 « تذكرهء . . . » ؛ ايوانف ، كرزن 159 ( 3 ) . احوال سيد محمد طالقانى . از على محبى . و زنجيرهء طريقت او . ريو 1 / 835 . ( - سرگذشت سيد . . . ) . احوال سيد محمد مجاهد . گيلانى ، ميرزا ابو الحسن فرزند حسين ، به سال 1302 ق .