آسياتيك سوسايتى ، چاپى 66 ؛ انديا آفيس ، چاپى 339 ، 480 ؛ لكهنو ، ندوه 720 ؛ لنينگراد ، گوركى ، چاپى 64 ؛ موزه‌ى بريتانيا ، چاپى 525 . شمع محفل سخن . سيد عبد اللطيف حسينى ، الطاف ، به سال 1279 ق . يادداشتهايىست از سرايندگان ايرانى و هندى ، كه در همان سال 1279 ق . چاپ شده است . تاريخ تذكره 1 / 756 ؛ استورى 905 ؛ تذكره‌نويسى 584 ؛ پاكستان و هند 5 / 544 . انديا آفيس ، چاپى 480 « ص » صبح خندان . آزاد بلگرامى - يد بيضا . صبح گلشن . سيد على حسن خان بهوپالى متخلص به سليم ( زاده 4 ع 2 / 1283 ق ) فرزند سيد محمد صديق حسن خان ( نگارندهء « شمع انجمن » ( - بالا ) در 12 سالگى ، در غره‌ى ذيقعده‌ى 1294 بدان آغاز و در پايان ج 1 / 1295 ق به انجام رسانده است . در ديباچه مىگويد : به كمك سيد محمد يوسف على صاحب اين كار را كردم . گلچين معانى مىافزايد : اين كار از كودك 12 ساله‌اى بدور است و كار همان سيد محمد يوسف على پيشگفته است . تذكره‌ى عمومىست ، دربرگيرنده‌ى زندگىنامه‌ى 2024 تن سرايندگان كهن و نو است ، به ترتيب الفبايى ، از آثار بخارى تا يوسف على كوپاموى . در بهوپال 1295 ق ، 646 ص چاپ سنگى شده است . تاريخ تذكره 1 / 756 - 757 ؛ ذريعه 9 / 464 « ديوان سليم بهوپالى » كه تاريخ زايش او را 1283 ق آورده ، و 15 / 7 « صبح گلشن » ؛ ريحانه 3 / 218 ؛ مشار 3 / 3371 ( همان چاپ ) ؛ استورى 915 ؛ تذكره‌نويسى 607 ؛ فرهنگ‌نويسى 607 ؛ فرهنگ‌نويسى 47 ؛ ترجمه‌ها 196 ؛ پاكستان و هند 5 / 545 . دانشگاه 2 / 164 ؛ آسياتيك سوسايتى ، چاپى 44 ؛ آصفيه ، هندليست 1 / 322 و 3 / 164 ؛ نوشاهى ، چاپى 1000 ؛ لنينگراد ، گوركى ، چاپى 65 . صبح گلشن . سليم بهوپالى ، ترجمه‌ى اردويى از ناشناس . چاپ شده 1387 ق . ترجمه‌ها 197 . صبح وطن . نواب محمد غوث خان بهادر جنگ متخلص به اعظم ( د 1272 / 1856 م ) فرزند روشن الدوله نواب محمد منور خان بهادر ، كه پدر و خودش هر دو صوبه‌دار كرناتك بوده‌اند . و از هموست « گلزار اعظم » ( هف ) نگاشته‌ى 1257 / 1841 م . زندگىنامه‌ى 91 تن از سرايندگان كرناتك ( هند ) همروزگار نگارنده را دارد . و از هر يك يازده غزل و برخى كمتر و حتى چند بيت نمونه از كار آنان آورده است ، به ترتيب الفبايى از « اعظم » كه خود نگارنده است تا « ياد » مولوى خواجه حميد الدين . در حقيقت دنباله و تصحيح شده‌ى تذكره‌ى « گلدسته‌ى كرناتك » غلام على رايق ( هف ) است . در ديباچه مىگويد : هنگامى كه « گلدسته‌ى كرناتك » به دستم رسيد احوال برخى از سخن‌سنجان را چون گل بىبو يافتم . . . از اين‌رو به گزيدن آن پرداختم ، و كسانى كه