احمد منزوى
1857
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
بىنيازى مرجع ديگر نيست . تاريخ تذكره 1 / 126 ؛ دانشگاه 16 / 297 . بهار بيخزان . احمد حسين ، سحر ( د 1289 ق ) . دانش 3 / 160 ؛ لكهنو ، ندوه 703 بىنام نگارنده . بهار بيخزان : تذكرهى بهار بيخزان . حسين قلى عروج . تذكرهى 81 تن سرايندگان است نگاشته پيش از 1192 / 1778 م . پاكستان و هند 5 / 217 نام دوم ؛ لكهنو ، ندوه 703 بىنام نگارنده . بهارستان : تذكرهى شعراى قاينات . شيخ ضياء الدين محمد حسين آيتى قاينى متخلص به ضيا ، به سال 1327 خ ، تاريخ و تذكرهى بزرگان و سرايندگان قاينات است ، در 4 « مقاله » : 1 - اسامى قرا و قصبهها و مزاياى بلوكات ، 2 - اوضاع ملكى و سياسى و رويدادها از روزگار ساسانى تا قاجاريان ، 3 - اماكن متبركه و بقاع شريفه ، 4 - تذكرهى بزرگان و اميران و دانشمندان و سرايندگان ، 104 تن كه 66 تن آنان سرايندگانند كيفيت نسخهها و سرآغاز آنها يكى نيست . آغاز ، 1 : حمد و سپاس و ستايش بىقياس خداوندى را سزاست كه بهارستان هستى . آغاز 2 : درخشندهتر درى كه از اصداف بلاغت سفته گردد . تاريخ تذكره 1 / 286 « تذكرهء شعراى قاينات » نام نگارنده شيخ ضياء الدين محمد آيتى قاينى آمده ، همانجا 2 / 486 « بهارستان » فهرست بخشها از اينجاست ، آغاز برابر نمونهء 1 ؛ ذريعه 26 / 110 « بهارستان » كه نام او را محمد حسين متخلص به ضيا فرزند شيخ محمد باقر بيرجندى آورده ؛ استورى 1 / 923 « تذكرهى شعراى قاينات » كه مىگويد 30 تن سراينده را دربر دارد ؛ تذكرهنويسى 731 « تذكرهى شعراى قاينات و قهستان » ، 774 « بهارستان » ؛ مشار 1 / 805 « بهارستان » ( تراجم رجال قاينات ) ؛ ( چ . تهران 1327 خ ، 393 ص ) ، دانشگاه 10 / 1949 « بهارستان » كه نام او را ضياء الدين محمد حسين فرزند محمد ضياء آيتى آورده ، با سرآغاز 2 ، و نسخه 37 تن سراينده را دربر دارد ؛ آكادمى علوم ، تذكره 46 « تذكرهى شعراى . . . » ؛ ايوانف ( فهرست تذير احمد ش 80 ) ؛ فرهنگستان ، الفبايى 1 / 111 . بهارستان . عبد الرحمان جامى ( - ) تقليدىست از « گلستان » سعدى ، در 8 « روضه » . روضهى ششم آن در ذكر قافيه سنجان ، دربر گيرندهى زندگىنامهى 39 تن سرايندگان كهن و همروزگار ، از رودكى تا نوايى است . چندبار چاپ شده است . ( - بخش ادب نثرى ) . استورى 1 / 784 ؛ تاريخ تذكره 2 / 485 ؛ نسخهها 5 / 3535 براى نسخههايش ؛ مشار 1 / 804 براى چاپهايش . بهارستان سخن . عبد الرزاق ملقب به صمصام الدوله شهنواز خان خوافى ، اورنگآبادى ( 1111 - 1171 / 99 - 1700 - 7 - 1758 م ) . نياكانش از سادات خواف خراسان بودهاند . ( - مآثر الامرا هف ) . در 1 « مقدمه » در 12 « فصل » در كلام منظوم و عروض و قافيه و بلاغت و خط و املا و دستور لغت فارسى ، فصل 12 در احوال سرايندگان است كه به 5 « طبقه » و 1 « خاتمه » بخشبندى شده است : طبقهى 1 از فردوسى تا خواجو ، 18 تن ، 2 - از سلمان ساوجى تا نظام