احمد منزوى

1639

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

بشير حسين 1 / 21 ؛ شيرانى 16 . خير القصص . ناشناسى به سال 1121 ق . نامش ز سر سرورخوانى * - تاريخ تمام او بدانى 1121 ق / 1709 م . داستان پيامبران است ، در قالب مثنوى . مشترك 10 / 288 ( 1 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 4 / 2804 . بشير حسين 1 / 21 . خير الكلام . كشميرى مجددى ، محمد مراد نقشبندى ( 1057 - 1131 / 1646 - 1718 م ) . از مردم كشمير با نگاشته‌هاى بسيار . در ستايش از پيامبر . مشترك 2 / 1138 « عقايد مرادات » زندگىنامه و فهرست 40 كار او ؛ پاكستان مين 3 / 587 ، 591 . خير الوصال . غلام . سرودهء 1215 ق / 800 - 1801 م . نام و تاريخ از بيتى ناخوانا به‌دست آمد : گر كسى پرسد ، چه نامست و چه سالست * - بگويم رب ما « خير الوصال » است - همه آشكار كان ! خوشتر ز گنج است * - هزار و دو صدا با عشر و پنج است . تاريخ پايان زندگى پيامبر و درگذشت ايشان است . با سربندهاى : سبب نظم اين رسالهء خير الوصال ، قصه كردن رسول به حجة الوداع ، خبر دادن فراق خود به اصحاب در آن‌باره . . . قبر شريف و مدفن منيف ، ذكر تاريخ وفات شريف و عمر مبارك ، خاتمهء خير الوصال . آغاز : خدا كان خالق اين كاينات است * - به دست قدرتش موت و حيات است - به حكمتهاى خود آن خلاق بيچون * - همه را از عدم آورد بيرون . در منابع در دسترس از اين كتاب نشانى به‌دست نيامد . مشترك 10 / 317 ( 1 نسخه ) . « د » داستان ابراهيم و اسماعيل - ابراهيم‌نامه - قصص ابراهيم - اسماعيل‌نامه . داستان احوال حواريان : وقايع حواريان دوازده‌گانه . پادرى ژيرو ( د 1617 م ) - فرشته ، عبد الستار فرزند محمد قاسم . روزگار اكبر ( 963 - 1014 ق ) . به دستور همان اكبر پادشاه پس از « مرآت القدس » نگاشته است و گويا نخست آن را به زبان پرتغالى نگاشته و سپس با همكارى عبداستار فرشته به فارسى درآورده است ، عبد الستار نام برده ، كه در روزگار اكبر پادشاه مىزيسته ، به دستور او زبان پرتغالى را آموخت تا كتاب‌هاى اروپايى را به فارسى برگرداند ، و از كارهايش « ثمرات الفلاسفه يا احوال فرنگستان » در تاريخ يونان و روم است . در تاريخ سرگذشت چهار تن از حواريان پيش از مرگ اكبر شاه ، كه در 1605 م به او پيشكش شده است و بخش ديگر آن در 1607 م به پايان رسده و به نام جهانگير شاه ( 1014 - 1037 ق ) درآمده است و اين نشان مىدهد كه گويا ترجمه‌ها به تدريج انجام و پيشكش شاه مىشده است . بخش سرگذشت پطروس شامل متن فارسى به نام « داستان سن پدرو » با ترجمهء لاتين و حواشى به كوشش لودريكودى ديو Ludorico de Dieu در ليدن هلند به سال 1639 م و نيز ترجمهء اردوى آن در سردمانه به سال 1894 م چاپ شده است . آغاز : سن بيدرو از تخمهء يهود است . از قريهء بيت سايده ، ماهيگير بود و خداترس ، و پيوسته آرزوى سلامتى خود داشت .