برمىآيد كه ترجمه‌ى اين كتاب به چند تن واگذار شده ، و اين نسخه از آغاز تا پايان حضرت على را دربردارد . آغاز : بگشاى به ثناى حق زبان را * - شيرين كن از آن شكر دهان را . ستايش با آرايش كه آسايش دلها و گشايش كارها . اشكورى 8 / 182 ؛ قم ، مسجد اعظم 81 . ترجمهء كشف الغمه . اربلى - ترجمه : ن . آغاز : حمد له . مؤلف اين كتاب على بن عيسى . . . چنين گويد . . . كه هيچ شبهه نيست كه شرف اولاد على ( ع ) ظاهر است بر همهء اولاد اعمام . مشترك 10 / 209 « ترجمهء كشف الغمة فى فضايل الائمة » ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 20 / 147 « محراب القلوب » ؛ برگل 2 / 898 ؛ مجلس 2 / 553 ، همانجا 11 / 26 « محراب القلوب » . ترجمهء كشف الغمه . ن . آغاز : اى طرازندهء بهارستان و اى نگارندهء نگارستان . بلوشه 1 / 229 . ترجمهء اللهوف . ابن طاوس - دزفولى ، محمد طاهر فرزند محمد باقر موسوى . زندگىنامهء حضرت حسين . مشار 1 / 1308 ( چ . تهران 1321 ق ، سنگى ، 173 ص ) ؛ چاپ سنگى 60 . ترجمهء اللهوف . ابن طاووس - فهرى زنجانى ، سيد احمد . مشار 1 / 1308 ( چ . تهران 1348 خ ، 212 ص ) . ترجمهء اللهوف . ابن طاوس - قمى ، شيخ عباس فرزند محمد رضا . مشار 1 / 1307 ( تهران 1323 ق ، سنگى ، 175 ص ) . ترجمهء المستقصى فى شرح المجتلى : المقصد الاقصى . عبد السلام فردوسى اندرستانى ( اندرسفانى ) . ترجمه از خوارزمى ، كمال الدين حسين كبروى فرزند حسن . گشته‌ى 835 يا 840 ق . ميان سالهاى 829 - 834 ق به انجام رسيده . سرگذشت پيامبر اسلام و پنج خليفهء سرآغاز كار است ، بر پايهء حديث‌ها ، گويا در نيمه‌ى دوم سده‌ى ششم نگاشته و به نام سيد ابو القاسم محمود فرزند احمد ساخته شده است . اين كتاب دو ترجمه دارد : يكى به نام « المقصد الاقصى » از كمال الدين حسين خوارزمى پيشگفته دومين آن بىنام ويژه از ناشناسى است كه از خود مطالبى در مناقب امامان تا حضرت رضا بر آن افزوده است . در 25 « باب » ، كه از باب يكم تا بيست و يكم در سرگذشت پيامبر است ، باب بيست و دوم تا بيست و پنجم در سرگذشت خلفاى بزرگ عرب و حضرت حسن است . و در پايان 6 « مقصد » آورده شده است در سرگذشت حضرت حسين ، زين العابدين ، محمد باقر ، جعفر صادق ، موسى كاظم ، على رضا . آغاز : حمدى چون غرهء صبح ازل بشوارق انوار جمال حق . نسخه‌هاى اين دو ترجمه درهم آميخته و نياز به بررسى دارد . مشترك 3 / 1970 ( نامش ) ؛ نسخه‌ها 6 / 4437 ( 5 نسخه ) ؛ ذريعه 22 / 111 « مقصد . . . » ؛ استورى 177 ش 219 « المستقصى » ( فى شرح المجتلى ؟ ) ، 178 « المقصد الاقصى فى ترجمة المستقصى ، 1253 « المقصد الاقصى » ؛ برگل روسى 1 / 545 ، 546 ش ، 403 ؛ برگل 2 / 775 ش 487 « المقصد الاقصى فى ترجمة المستقصى » ؛