احمد منزوى

1577

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )

مشترك 10 / 340 ( نامش ) ؛ ذريعه 3 / 429 ؛ برگل 2 / 979 ؛ مشار 1 / 1202 ( چ . ايران ، بىتا سنگى ) . اشكورى 2 / 144 ، همانجا 17 / 304 ؛ الهيات 1 / 32 ؛ دانشگاه 10 / 506 ش 2631 ؛ آصفيه 4 / 98 . تحفهء حسينيه . از ميرزا محمد على مدرس رشتى چهاردهى فرزند محمد نصير ، ( رشت 1252 - 1334 ق ) . در 1 « مقدمه » و 12 « باب » و 1 « خاتمه » ، در سرگذشت حضرت حسين از حركت او از مدينه تا رويداد كربلا و بردن خاندان او به شام . خاتمه در اسرار شهادت حضرت و مسايل عقيدتى . آغاز : حمد له . صلاة . اما بعد ، چنين عرض مىنمايد بندهء روسياه مجرم . . . محمد على بن نصير الجيلانى . نسخه‌ها 6 / 4427 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 3 / 428 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، نقبا 1548 ؛ مشهد ، آستان ، الفبايى 112 . تحفة الذاكرين . بيدل كرمانشاهى ، محمد مازندرانى . آغاز نگاشتن 1273 ق . زندگىنامهء حضرت حسين و ديگر خاندان پيامبر و سوگوارى . ذريعه 3 / 186 « بيدل » ، 433 « تحفة الذاكرين » ، همانجا 9 / 153 « ديوان . . . » و اين كارش ؛ استورى 1 / 234 ؛ مشار 1 / 1205 ( 3 چاپ ) . آستان قدس 5 / 244 ؛ تهران ، مروى 243 ؛ موزهء بريتانيا ، چاپى 14 ؛ نوشاهى ، چاپى 2 / 1310 . تحفة الذاكرين . خويى ، شيخ قاسم فرزند ابراهيم ( سدهء 13 ق ) . رويداد كربلا و مناقب معصومين ، در 14 « مجلس » براى اهل منبر ، كه نگارنده پس از هجرت از وطن و اقامت در كربلا نگاشته است . آغاز : الحمد للّه الذى جعل الدنيا جنة لاعدائه . . . اما بعد اين تشنه لب فيوض ربانى و آرزومند ادراك سعادت جاودانى . اشكورى 15 / 260 . تحفة الذاكرين . قزوينى - تذكرهء تحفة الذاكرين . تحفهء رسوليه . قصورى ، غلام محيى الدين ( 1202 - 1270 ق / 1788 - 1853 م ) . در سيرت و معجزات و زندگى پيامبر ( ص ) در قالب مثنوى ، به نام « تحفهء رسوليه » به پيروى « مخزن الاسرار » نظامى ، در 1234 ق / 1819 م : تاريخ نگارش اين رساله * - شد لفظ « چراغكى » حواله . ( 1234 ق ) . در 24 « مقاله » همراه « حكايت » هايى سروده است : گشت به نيكى چو سرانجام او * - « تحفه رسوليه » شده نام او ( ص 83 ) . . . گشت پديد اين گهر آبدار * - در سن يك الف دوصد سى و چهار - ناظم اين سلك جواهر يقين * - هست غلام ملك محيى الدين ( پايان ) . مقالهء 1 - در بيان عقل آن صادق نقل ، 2 - در بيان كلام آن وحى آسمانى كه ثانى سبع مثانىست ، 3 - در بيان مجالس وى ، 4 - در بيان غربت مرابع ( پرسش او از حال غريبان ) ، 5 - ملاطفت ايشان باز ايران ، 10 - حسن معاشرت با غلامان ، 18 - مأكول ، 19 - مشروبات ، 23 - بستر ، 24 - در بيان نعلين آن نور عين . سپس « نصف ثانى » از رساله در معجزات ايشان در 34 « معجزه » . در نسخه‌ها و حتى در چاپ‌ها ، مقالت‌ها جابه‌جا ديده شده است . آغاز ديباچه : ثناء على ما خصنا بخير الدليل ، اما بعد ، اين تحفه‌اىست در شرح شمه‌اى از اخلاق . آغاز متن : هست دليل ره دار النعيم * - بسم اللّه الرحمان