جزء اول مخفف واژهء « كه » و « كى » و كهريز و معادل كاريز است و در امثلهء بسيار روشن ساخته‌ايم كه در سير تطور « كى » به صورت « ك » و « كه » در مىآيد و اما جزء دوم « چى » پسوند تصغير است و بر روى هم به معنى جايى كه قنات كوچكى دارد . كدونويه Kadvanuye ( h ) كدونويه ديهى نسبتا بزرگ در دهستان حومهء نايين است . در سال 1345 اين ديه داراى 102 نفر جمعيت بوده « 1 » اين دهستان در روزگاران پيشين بسيار آباد بوده و كثرت تعداد ديه‌هاى آن نشان اين آبادى است ، ولى بعدها به علت قلت آب رفته‌رفته از جمعيت و آبادى آن كاسته شده تا به امروز كه اكثر ديه‌هاى آن كم‌جمعيت و محلهاى داراى 200 تا 300 نفر جمعيت در آن انگشت‌شمار است . اين ناحيه از مراكز قديم تمدن ايران بوده است و كثرت نامهاى كهن خوب نشان مىدهد كه سابقا آبادتر بوده و بعدها رو به خرابى رفته است . دربارهء جامعه‌شناسى اين ناحيه در ذيل عنوان نايين « 2 » گفت‌وگو شده است و توضيح اضافى بىمورد است . مىپردازيم به نام آن . واژه‌شناسى : با دقت در نام كدونويه مىبينيم كه تقطيع آن به اين صورت است : « كد + ون + اويه » . جزء اول همان پسوندى است كه در آتشكده ، دانشكده ، و غيره هم داريم و گاهى هم در اول واژه در مىآيد مثل كدخدا و كدبانو و به‌هرحال محل را نشان مىدهد و در اينجا « كد » به همين معناست و جزء دوم « ون » نام همان درختى است كه به آن زبان گنجشك هم مىگويند و در سرزمين نايين و خور و بيابانك بر روى كوهها و بيابانها وجود داشته است و امروز به علت بىتوجهى روستاييان و سودپرستان آن را از ريشه برانداخته و اين بيابانها را به ريگزارهاى خشك و بىهيچ پوشش گياهى تبديل كرده‌اند « 3 » و جزء سوم « اويه » همان پسوند نسبت است كه در كاكويه ، مسكويه ، سيبويه و بسيارى ديگر داريم و پسوند اتصاف و انتساب است و كدونويه يعنى محل و مركز و خانهء « ون » يا « بنه » .

--> ( 1 ) - ن . ك . نشريهء 289 م . آ . ا . ص 81 . ( 2 ) - ن . ك . به : همين عنوان در اين فرهنگ . ( 3 ) - ن . ك . به : عنوان ونستان در همين فرهنگ .