و مضافات بسيار آن در همين فرهنگ . بر ديه‌هاى پشتكوه و پيشكوه موگويى در طى تاريخ حوادث بسيار گذشته و جمعيت آن را جابه‌جا كرده است . اصلاحات ارضى دولتى پيشين و همچنين اسلامى اخير بر آبادى و شكوفايى اين محل چيزى نيفزود . زمينها كم‌وبيش دست‌به‌دست شد بيشتر خان‌ها و خان‌زادگان و مديران زراعت پراكنده شدند و ديو و لهيب آتش خشكسالى نيز بدانجا رسيد و بر شدت و خشكسالى آن افزود . مىپردازيم به نام آن : واژه‌شناسى : شوله به همين صورت معناى خوبى ندارد . در فرهنگها آن را محل خاكروبه و سرگين معنى كرده‌اند و معانى ديگرى نيز آورده‌اند كه با نام محل مناسب نيست . « 1 » از ظاهر كلمه نيز معناى آن را نمىتوان حدس زد ولى ما مىدانيم كه حرف « ل » در بيشتر موارد مبدل از حرف « ر » است . چون‌كه در واقع « ل » و « ر » در خط پهلوى و همچنين در گويشهاى مختلف به جاى هم نوشته شده و تلفظ مىشود . بنابراين شوله همان « شوره » است يعنى جايى كه مثلا زمين آن شور است يا آبش شور است و يا به‌هرحال با شور و شورى ارتباط دارد . شهرت ahart شهرت ديهى است كه آن را در حال حاضر در عداد ديه‌هاى اشيان لنجان قلمداد كرده‌اند . دهستان اشيان در كنار رودخانه به وسعت بسيار در جنوب باخترى اصفهان قرار دارد . دهستانى است پرآب و درخت ، سبز و خرّم با مردمى زحمتكش و روستاييانى كارآزموده . اين دهستان در ميان آباديهاى ايران به‌علت آب فراوان و زمين نسبتا كافى به ثروت و آبادى شهره است . از نام ديه‌هاى آن برمىآيد كه بجز خود اشيان و يكى دو ده خولنجان و همين شهرت و كركوند و نرگان همهء ديه‌هاى ديگر نوآباد باشد ، چون‌كه سرتاسر دهستان ديگر نام قديمى ندارد و ازاين‌رو به زمانهاى كهن منسوب نمىتواند باشد . در سال 1345 اين ديه 15 نفر جمعيت داشته است و ازاين‌رو ديهى سخت كوچك در ميان ديه‌هاى ديگر اين دهستان به شمار مىآيد . نام آن را شايد به همين علت كوچكى در فرهنگ آباديها و مكانهاى مذهبى كشور نياورده‌اند ولى چون در فهرستهاى مركز آمار ايران آمده است در وجود آن شكى نيست . شكوفايى اقتصادى منطقه در اين اواخر بهتر شده و نويد بهبود بيشتر در آينده

--> ( 1 ) - ن . ك . به : برهان قاطع ذيل همين كلمه .