سناباد San b d سناباد ديهى است نسبتا معتبر در ميان ديه‌هاى ناحيت خود كه همه كم‌جمعيت است . جمعيت آن را در سال 1345 ( سال آمارى ما ) 47 نفر برآورد كرده‌اند . « 1 » اين ديه در دهستان برزآوند از شهرستان اردستان واقع شده است و صرفا با لفظ نام آن اگر حساب كنيم قدمت خود را داد مىزند . از لحاظ جامعه‌شناسى روستايى اين ديه داراى همهء خصوصيات ناحيت اردستان است . در برخى منابع مكتوب ديده شده كه سناباد را اسن‌آباد مىنويسند و گاهى از آن به صورت سين‌آباد ياد كرده‌اند و به‌هرصورت كه باشد يادآور يك صورت كهن قديم ايرانى است . واژه‌شناسى : در اوستايى " Saena " است . « سئنه » نام مرغى است شكوهمند و شكوه‌آفرين و همان است كه به سيمرغ تبديل شده است و داستان اين مرغ با رستم و زال بيش از آن مشهور است كه لازم به ذكر باشد ؛ به‌هرصورت نام اين مرغ همايون‌فال ، فرخ‌بال به صور مختلف بر امكنهء بسيار نامگذارى شده است . بيش از 50 محل را در ايران مىتوان نشان داد كه به صورت سين‌آباد و سن‌آباد نامبردار است ، از جملهء اين امكنه همان باغ سناباد است كه تربت حضرت امام رضا ( ع ) در آن واقع شده است . از همين قبيل است سنندج ( سنه‌دژ ) و صحنه براى توضيحات بيشتر رجوع كنيد به‌عنوان سين در همين فرهنگ . در تقطيع اين واژه به صورت سين‌آباد در مىآيد و مركب از دو جزء « سين + آباد » است . جزء اول همان واژهء كهن « سين » و جزء دوم همان « آباد » است كه در پى بسيارى از نامهاى ديه‌هاى ايران آمده است . سنجوان‌سور - سنجوان‌مره سنجوان‌مره Sanjav n - mare ( h ) سنجوان‌مره و سنجوان‌سور امروز ديه كوچكى است از دهستان جى . خودش كوچك و حقير است اما نامش بزرگ و دلاويز . به اصفهان نزديك است و اگر جادهء اصفهان - فرودگاه را در راهى كه قديم به‌عنوان شاهراه يزد نامبردار بود در پيش گيريم ، نزديك به گورستان

--> ( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 2 .