محمد مهريار
334
فرهنگ جامع نامها و آباديهاى كهن اصفهان ( فارسى )
است و باارزش درست مثل جزء دوم ميمه . « 1 » چين C ? in اين نام قشنگ و دلپسند با همهء معانى و تركيبات آن نام ديهى كوچك است در دهستان پشتكوهموگويى از شهرستان فريدن در سال 1345 اين ديه ، 84 تن جمعيت داشته است . « 2 » همهء ويژگيهاى محل آن در نامواژهء فريدن به تفصيل آمده است ( ن . ك . فريدن ) و ما در اينجا فقط به ذكر برخى خصوصيات نامگذارى آن مىپردازيم . واژهشناسى : فورا بگوييم كه نام دلنشين اين ديه ربطى به « چين » به معناى چروك و آژنگ چهره و تاى پارچه و امثال آن و چينه و چينهدان و اينگونه معانى ندارد . همچنين بعيد است با چين كه نام كشور آسمانى بزرگ آسياست مربوط باشد . پس بايد ببينيم كه چين چگونه نام ديهى در فريدن اصفهان شده است . حقيقت آنكه چين از دو جزء « چ + اين » يا « چى + ين » تركيب شده است . جزء اول « چى » تحريف يافتهء كلمهء « كى » و « كه » است و مىدانيم كه حرف « چ » در اينجا مبدل از « ك » است . و به معناى « كه » و « كه » مخفف و مصحف « كاريز » و جزء دوم « اين » علامت نسبت است و اتصاف چنان كه در زرين ، سيمين ، پشمين و غيره و صورت اصلى كلمه « كىاين » و « كهين » است . يعنى جايى كه با « كه » و قنات مشروب مىشود . و تمامى ديههاى فريدن بهوسيلهء كىهاى كوچك و چشمه مشروب مىگردد . مىتوان پنداشت كه جزء اول « چى » صورت ديگرى از « زى » به معنى زندگى باشد . ولى صورت « كهين » صورت وصفى نامواژه به معنى قنات كوچك ( كهين ) اين انديشه را عقب مىزند .
--> ( 1 ) - ن . ك . به : همين عناوين در اين كتاب . ( 2 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 58 .