ج جاجا J j اين ديه كه از اين پيش زيباتر بود و اينك به حكم كم‌آبى و قلت بارندگى از خرمى و سرسبزى آن كاسته شده است ، به دو صورت جاجا و شاجا متداول است . آمارگران مركز آمار ايران آن را جاجا ضبط كرده‌اند ولى در تداول عامه شاجاست . سابقا به تضاعيف روى اين سخن تكيه كرده‌ايم كه تداول عامه خود گره‌گشاى مشكل و صعوبت فهم واژه‌ها مىشود . حقيقت آنكه هروقت در فهم واژه‌اى درمانده‌ام عاقبت در تداول عام كليد آن را يافته‌ام . به‌هرصورت اين ديه چه جاجا و چه شاجا ( و ما تلفظ دوم را انتخاب مىكنيم ) در عداد ديه‌هاى دهستان ورپشت از شهرستان نجف‌آباد به‌حساب آمده است . « 1 » مطابق سرشمارى سال 1345 اين محل 373 نفر جمعيت داشته است . دربارهء بلوك كرون و سوابق آن و حالت حاضر ديه‌هاى آن ذيل نامواژه‌ها به تفاريق گفت‌وگو كرده‌ايم . به حكم سستى خاك ، آثار كهن در اين نواحى كم است و چون بارندگى زياد است و بيشتر ساختمانها با خشت خام برآورده مىشود ، بنابراين ساختمان اساسى نه صورت مىگيرد و نه پايدار مىماند ، از اين‌رو يكسره اين ديه‌ها گذشتهء خود را از دست داده‌اند و هرچه دارند در نام آنهاست و همان است كه ما اينك در صدد هستيم راهى به حل اين معضل پيدا كنيم . واژه‌شناسى : شاجا ( جاجا ) مركب از دو جزء است : « شا + جا » با جزء اول كلمهء « شا » آشناييم و مىدانيم كه همان تخفيف يافتهء كلمهء « شاه » است كه در تداول عامه نيز « ه » آخر اغلب ساقط مىشود . و گاه ديده شده است كه حتى كسانى كه مقيد به گفت‌وگوى كتابى

--> ( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 88 .