بايد توجه داشت كه الف ممدود بعد از دال نشان فتحهء آخر زبان بنياد است و با الف ممدود اول پسوند تتابع و توالى حروف مصوت حاصل مىشود و حرف « ر » وقايه صعوبت تلفظ را مرتفع مىسازد . اسفه Esfe ( h ) اسفه امروز ديهى است نسبتا معتبر در دهستان حومهء شهرضا ( قمشه ) كه جمعيت آن در سال 1345 برابر 269 نفر بوده است . « 1 » اين ديه در محور جادهء اصفهان به شهرضا در سمت خاور آن جاده نزديك به شهرضا و نزديكتر به امامزاده شاه سيد على اكبر واقع شده است . آب آن از قنات و محصولات آن غلّه و انگور و انار است . در دور و كنار آن عمارات و آثار كهن ديده نمىشود ، هرچه بوده است در طومار روزگار و حوادث بىشمار درهم پيچيده و محو شده است ، حال آن را تمدن و حضارت درخشانى نيست . ابنيهء آن از خشت خام با سر و صورتى نسبتا خوش و كمى دلكش با مقايسه با ساير ديه‌ها جالب نظر است . حمامى و مسجدى و چند برج كبوتر و در اين اواخر مدرسه‌اى و كوچه‌هاى خاكى و اين‌گونه خانه‌ها كه ذكر آن گذشت با حالتى حقير . اين است همهء آنچه اين ديه را به وجود مىآورد . نحوهء خاص معيشت و حضارت در آن ديده نمىشود . حقيقت آنكه آثارى و يا نمودار آثارى از يك نحوهء اعتماد به نفس و اكتفا به منابع خود در شيوهء عمومى مردم قمشه و بلوك اطراف آن همواره جالب‌نظر است و اين حالت آميخته به يك نوع علاقهء شديد به كار و كوشش و ثبات و پايدارى است كه هنوز هم در ميان مردم اين نواحى ديده مىشود . ولى اگر بخواهيم آن را منتهى سازيم به نحوهء خاص معيشت و حضارت كه البته بايد چنين باشد نمىتوانيم آن نحوهء معيشت و زندگانى را پيدا كنيم ، هرچه بوده بر باد رفته و هرچه هست شهرگرايى آن را تسخير كرده است . در گفت‌وگو با مردم ديه آهنگ مخصوصى در گويش آنها به نظر مىآيد كه امروز چيزى جز يك نحوهء « آواى كلام و آهنگ جمله‌پردازى » چيز ديگرى نيست و اين خود نشانى است از بقاياى لهجه‌اى كه اينك از ميان رفته است . هواى آن مطلوب و خوش و آب آن

--> ( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 53 . آمار سال 1375 ، 262 نفر و 87 خانوار بوده است .