ابن البلخي
46
فارسنامه ابن بلخى ( فارسى )
است ، جزوى معدود را از پادشاهان قاهر ، كى ذو القرنين [ 1 ] شدند و از ملوك فرس و اكاسره [ 2 ] كى نام بردار بودند ، هيچ پادشاه ديگر را ، مانند آن نبوده است در جهان مآثر . [ 3 ] خداوند عالم - خلّد اللّه ملكه [ 4 ] - بر آن « 1 » ايشان روشن و پيداست ، از آنچ آن پادشاهان ، يا آفتاب پرست بودهاند يا ملّتى [ 5 ] ضعيف داشتهاند و خداوند عالم - اعزّ اللّه انصاره [ 6 ] - هنرهاى ملوكانه و مناقب [ 7 ] پادشاهانه را به دين متين [ 8 ] و اعتقاد پاكيزه بياراسته است و رونق گرفته و اصل همه هنرها و مايهء جملهء منقبتها ، دين است - إن شاء اللّه تعالى - عمر و ملك و دولت خداوند عالم « 4 » ، همچون عمر نوح و ملك سليمان و دولت افريدون كناد و جهان را سر بسر ، مسخّر فرمان عالى او گرداناد و چشم بد و دست نوايب [ 9 ] ازين دولت قاهرهء روزگار همايون ، مصروف و دور داراد بمنّه وسعة رحمته [ 10 ] لمحمد و الطّاهرين « 5 » من آله و عترته .
--> ( 1 ) . p : بر راى : ( 2 ) . p : فارس . ( 3 ) . p : ندارد . ( 4 ) . دولت خداوند را خداوند همچون . در B اين صفحه كاملا خراب است . ( 5 ) . در B : لمحمد و الطّاهرين خوانا نيست و در p ، و الطاهرين حذف شده است . و لمحمد من عترته الطاهرين .