سال ششصد و شصت و شش هجرى مسجد جامعى معتبر در كرمان بساخت . « 1 » ( امامى هروى ) « 2 » در آن ( ايّام در ) « 3 » كرمان بود . قصيده‌اى به خدمت تركان خاتون « 4 » دارد و ذكر آن « 5 » مسجد جامع كرده است و اين چند بيت از آن قصيده است : « 6 » زين عمارت ملك هم در نعمت و هم در صفا * گر تفاخر مىكند وقت است بر اوج سما مصر جامع گشت از اين جامع سواد بردسير * مكّه گو تا كعبهء ديگر ببيند در صفا مىكند هر دم به خاك خطّه كرمان سپهر * در پناه ساحت دين پرور او « 7 » اقتدا ششصد و شصت و شش از هجرت گذشت و تازه كرد * عصمت حق رونق اسلام از اين عالى بنا ] « 8 »

--> ( 1 ) با ندارد . ( 2 ) اساس ندارد . به جاى آن : مدتى . ( 3 ) اساس ندارد . ( 4 ) با ، گ ، مو : خواتون . ( 5 ) با ، مل : اين . ( 6 ) ما پس از اين دارد : شعر . ( 7 ) با ، مل : دين روز آخر . ( 8 ) ما از چند سطر بالاتر : « در عهد پادشاهان چنگيزخانى . . . » تا اينجا را ندارد . گ از آغاز « ذكر ديار كرمان . . . . » تا اينجا را ندارد .