منقطع نه پيوسته و مداوم . البته مانعى نداشت و چنين نيز بود كه شيخ بعد از دو سال مجاهدت اوليه به نيابت از مراد خود براى ارشاد و تعليم خلق به موطن خويش ، سمنان بازگشته باشد ، ولى با اين حال هرچندگاه يك‌بار براى تجديد مراتب ارادت و كسب فيض به خدمت شيخ خود مىرفت و از آنجا به زيارت حج و سير در وادى قدس و شام و نظاير اين اماكن مىپرداخت و سپس بمركز تعليم و ارشاد خود بازمىگشت « 1 » شيخ علاء الدوله سمنانى به شانزده سال يعنى از سال 720 تا سال 736 هجرى ( سال وفاتش ) در خانقاه سكاكيه سمنان يك‌صد و چهل اربعين برآورد و در ديگر وقت‌ها يك‌صد و سى اربعين برآورده بود بدين ترتيب در مجموع دويست و هفتاد اربعين برآورده كه در جمع بالغ بر سى سال و ده هزار و هشتصد روز ( 10800 روز ) مىشود وى در راه ذكر تجريد و تهذيب همىكوشيد تا منزلتى عالى يافت و مردى صاحب كرامت شد و مشهور روزگار خويش و جامع سلاسل متأخران گشت . و به نقل قاضى نور الله شوشترى مؤلف مجالس المؤمنين « 2 » گوش زمانه مضمون اين رباعى را از زبان او شنيد : هر رند كه در مصطبه مسكن دارد * سوزى « 3 » ز من سوخته خرمن دارد هرجا كه سيه‌گليم و آشفته‌دلى است * شاگرد من است و خرقه از من دارد از اطراف جهان دلباختگان خسران‌زده و مريدان مرادگم‌كرده به منظور استفاده و استفاضه از محضر فيض‌بخش و خوشه‌چينى به صوفىآبادش مىآمدند و روزگارى جهت فايدت از خدمتش در سمنان مىماندند .

--> ( 1 ) - تاريخ ادبيات در ايران تأليف دكتر ذبيح الله صفا جلد سوم صفحه 803 - 804 ( 2 ) - مجالس المؤمنين قاضى نور الله شوشترى صفحه 300 ( 3 ) - در بعضى نسخه‌ها ( بويى ) آمده است .