آن برادر عزيز ، به طور مفصل بحثى خواهم داشت ، تا بتوانيم دريابيم كه فقه قرآن چقدر مظلوم و بىرنگ است . و السّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته قم المشرّفة - محمّد صادقى تهرانى 28 / 4 / 1373 « نامه‌ى دوم به تاريخ 30 / 4 / 1373 » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم جناب آقاى . . . دكتر صادقى سلام عليكم ؛ به آيه‌ى شريفه‌ى « فادا اطمأننتم فاقيموا الصّلاة » تمسّك نموده‌ايد كه به مجرد رفع خوف بايد نماز اتمام شود . توجه فرماييد : طمأنينه و اطمينان در لغت به معنى سكون است ، بنابراين معنى آيه اين است : وقتى از حركت باز ايستاديد اقامه‌ى صلاة كنيد . بلى اگر طمأنينه و اطمينان به قلب اسناد شود مانند آيه‌ى « ليطمئنّ قلبى » به معنى سكون قلب است كه مقابل آن ترديد است نه خوف . سنّت قطعيّه رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله و ائمه‌ى معصومين عليهم السلام كه بر تواتر ثابت است آن است كه صلاة در سفر قصر است و خوف در آن شرط نيست ، چه خوف از فتنه‌ى كفار و چه خوف ديگر ، قرآن كريم در تفاصيل احكام شرعيه امر به اطاعت از رسول اللَّه و ائمه معصومين عليهم السلام نموده و مىفرمايد : « أطيعوا اللَّه و أطيعوا الرّسول و أولى الأمر منكم » . « و السّلام على من اتّبع الهدى »