الشيخ محمد الصادقي الطهراني
35
نگرشى جديد بر نماز و روزه مسافران ( فارسى )
متن نتيجهى بررسى حضرت آية اللَّه آقاى ابوطالب تجليل تبريزى در بارهى رسالهى نماز و روزهى مسافران ( نامهى اول ) « 1 » بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم حضور محترم حضرت آيةاللَّه آقاى صادقى تهرانى السّلام عليكم و رحمة اللَّه لازم دانستم به دوست چهل و پنج سال پيش خود ، نتيجهى بررسى خود را در مورد جزوهى صلاة مسافر معروض دارم . در مورد آيهى قصر / آيهى شريفه به حسب منطوق دلالتدار بر قصر صلاة در سفر در صورت خوف از فتنهى كفار ، و از حكم صلاة در سفر در صورت عدم خوف از فتنهى كفار ساكت است . و اما دلالت به حسب مفهوم منوط به اين است كه ذكر قيد جهت ديگرى نداشته باشد ، مثلًا اگر مولى بگويد اگر زيد آمد به او احترام كن ، در صورتى كه آمدن زيد فعلًا مطرح است دلالت نمىكند كه اگر زيد نيامد به او احترام لازم نيست . همچنين موقع نزول آيه چون خوف از فتنهى كفار در سفرها مطرح بود ، ذكر آن در آيهى قصر دلالت نمىكند كه اگر خوف منتفى شد ديگر نبايد قصر كرد . در مورد حكم قصر صلاة در اسلام / قصر صلاة در مطلق سفر به امر رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و اجماعى ميان همهى مسلمين ، در تمام ازمنه از زمان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله تاكنون است ، و احدى از فقهاى سنى و شيعه تاكنون حكم قصر را مخصوص خوف از فتنهى كفار ندانسته است ، تنها اختلافى كه ميان عامه و خاصه وجود دارد در رخصت يا عزيمت بودن حكمِ
--> ( 1 ) - / از اين صفحه به بعد ، آنچه در زيرنويس صفحات يا داخل [ كروشه ] آمده ، در متن اصلىِ نامهها نبوده و نكاتى الحاقى است