« بحث روايى » با امتثال اوامر مبارك حضرات اهل بيت نبوّت عليهم السلام مبنى بر وجوب مؤكّد عرضه‌ى احاديث به قرآن روايات نيز درباره‌ى قصر صلاة چند گونه است كه بايد بر محور دليل اوّل اسلام : قرآن بررسى گردد ؛ مثلًا بعضى از روايات تنها خوف « 1 » را موجب تغيير كيفيت نماز دانسته ، كه اين دسته از روايات موافق قرآن و مقبول است . و روايت « سمّى رسول اللَّهِ قَوماً صاموا حينَ افْطَرَ وَ قَصَّرَ عُصاةٌ . . . » كه پيامبر ، روزه‌داران را به هنگامى كه حضرتش افطار و قصر نمود گناه‌كار ناميد . در موردى است كه بر حسب نصّ آيه‌ى نساء نماز را در جنگ به جماعت برپا داشته بودند و نه در هر سفرى ، بلكه بر حسب آيه‌ى نساء ، « قصر » از چگونگى نماز پيامبر و افطار روزه‌ى آن حضرت تنها به هنگام خطر و يا ضرر بوده و تقيّدى به سفر و يا حضر نداشته است . و روايات « 2 » « لا يَزالُ الْمُستفِرُ » كه « قصر » نماز را براى تمامى مسافران واجب دانسته ، طبعاً نظر به سفر معينى دارد كه هشت فرسنگ يا يك روز راه بوده ، و يا همان سفر جنگ است ، و بالاخره كاستى از كيفيت نماز در صورت ضرورت بوده است . رواياتى هم كه در نمازهاى چهار ركعتى براى مسافران دو ركعت و براى ديگران چهار ركعت را مقرر نموده ، بر خلاف دو آيه‌ى قصر است ، كه هر دو مدنى است ، و نيز با رواياتى كه براى نمازهاى واجب ، هفده ركعت را از آغاز اسلام مقرر فرموده مخالف است .

--> ( 1 ) - / وسائل الشيعة ، ابواب صلاة الخوف ( 2 ) - / جامع احاديث الشّيعة ، ح 5954