در اين هنگام طلحه و زبير پيش آن گروه رفتند و به آنان گفتند : على بن ابى طالب كناره گرفته است و ما آماده‌ايم همراه شما بر ضد اين مرد [ عثمان ] اقدام كنيم و تصميم گرفتند او را محاصره كنند . عثمان چون دانست كه او را محاصره كرده‌اند و تصميم بر خلع او گرفته‌اند ، نامه‌اى به معاويه نوشت و از او خواست با لشكريان شام به مدينه آيد و نامه‌اى هم به عبد الله بن عامر نوشت و از او خواست با لشكرهاى بصره و فارس به مدينه آيد تا به وسيلهء آنان بر آن قوم پيروز شود و آنان را از خود براند و دور كند . مردم مصر و عراق و حجاز آگاه شدند كه عثمان مردم شام و شيعيان خود را از بصره و فارس و خوزستان فرا خوانده است كه با ايشان وارد جنگ شوند . اين بود كه بر شدت محاصرهء خود افزودند و طلحه و زبير اين كار را بر عهده گرفتند و بر عثمان سخت گرفتند و از رساندن آب جلوگيرى كردند . طلحه سرپرستى محاصره كنندگان و كسانى كه خانهء عثمان را احاطه كرده بودند بر عهده داشت و اجازه نمىداد هيچ كس آب و خوراك به خانه ببرد و نيز اجازه نمىداد كسى از داخل خانه بيرون آيد و جاى ديگر برود . « 1 » با اين حال آيا بر هيچ شخص عاقلى برائت امير المؤمنين على ( ع ) از آنچه پيمان‌گسلان بر او بسته‌اند پوشيده مىماند ؟ آنان مدعى شدند كه على ( ع ) مردم را بر عثمان شورانيده و دربارهء ريختن خون او كوشش كرده است و حال آنكه روايتى كه در بالا آورديم از ابو حذيفه اسحاق بن بشر است كه گفتيم از اهل سنت است ؛ و آيا هيچ كس در مورد آنچه طلحه و زبير انجام دادند و خود عهده‌دار محاصرهء او شدند تا آنكه به كشته شدنش انجاميد ترديد مىكند ؟ و آنگاه همين دو تن پس از كشته شدن عثمان چنين تهمتى به على ( ع ) مىبندند و براى خود از آنچه كرده‌اند ادعاى برائت مىكنند و اين شبههء باطل خود را انگيزهء روا بودن جنگ با على ( ع ) قرار مىدهند و بديهى است كه اين ادعاى باطل و بهتان آشكار است . اين خبر نشان دهندهء اين است كه اظهار خونخواهى آنان براى عثمان بر خلاف نيت واقعى آنان است . از جمله اخبار ديگرى كه دربارهء كارهاى طلحه و زبير نسبت به عثمان نقل شده است ،

--> ( 1 ) براى اطلاع بيشتر رجوع كنيد به ابن ابى الحديد ، شرح نهج البلاغه ، ج 2 ، ص 148 و عقد الفريد ؛ ج 4 ، ص 291 . م