آنان را از شركت در جنگ بازدار . احنف قوم خود را جمع كرد و گفت : اى بنى سعد ! از شركت در اين فتنه خوددارى كنيد و در خانه‌هاى خود بنشينيد ، اگر مردم بصره پيروز شوند ، برادران شمايند و آزارى به شما نخواهند رساند و اگر على ( ع ) پيروز شود بازهم در امان و سلامت خواهيد بود . بنى سعد از شركت در جنگ خوددارى كردند . هلال بن وكيع حنظلى چون از اين موضوع آگاه شد ، پيش احنف آمد و گفت : سرور ما در اين موضوع چه مىفرمايد ؟ احنف گفت : فردا كه شما كشته خواهيد شد اگر من زنده بمانم سرور شما خواهم بود . هلال گفت : همين امروز هم تو سرور و پير مايى . احنف گفت : من پيرمرد شمايم كه از فرمانم اطاعت نمىشود و تو جوان هستى كه فرمانت مطاع است . اگر سخن مرا مىشنوى در خانه‌ات بنشين و همراه طلحه و زبير حركت مكن ! هلال نپذيرفت . احنف افراد قبيله تميم را خواست و آنان با او در اين كار هماهنگ شدند ، جز چند تنى كه نپذيرفتند . چون اين كار احنف به اطلاع طلحه و زبير رسيد ، كسى پيش او فرستادند و از او دلجويى كردند و پيام دادند كه در اطاعت ايشان در آيد . احنف گفت : يكى از سه پيشنهاد مرا بپذيريد ؛ يا آنكه در خانهء خود مىنشينم و خويشتن‌دارى مىكنم و نه با شما خواهم بود نه بر ضد شما ، يا آنكه به على بن ابى طالب خواهم پيوست ، يا آنكه به اهواز مىروم و آنجا مىمانم . طلحه و زبير گفتند : تا در اين باره بينديشيم و با كسانى كه همراهشان بودند رايزنى كردند . آنان گفتند : همراه شدن احنف با على كه دشمن شماست ، صلاح نيست . به اهواز هم اگر برود همهء كسانى كه مايل به شركت در جنگ نيستند به او خواهند پيوست ، بلكه صلاح آن است كه همين جا بماند و اگر اندك حركتى بر خلاف شما كند او را فرو خواهيد گرفت ، آن دو به او گفتند در خانهء خود بنشيند و او در منطقهء وادى السباع در خانهء خود مقيم شد . و چون فرستادهء احنف پيش على ( ع ) آمد و پيام آورد كه او از شركت قوم خود در جنگ جلوگيرى خواهد كرد ، كسى گفت : اى امير المؤمنين ! او كيست ؟ فرمود : زيركترين عرب است و از همهء ايشان براى قوم خود بهتر ، و من ميان او و مغيرة بن شعبه مقايسه مىكنم كه او هم در طايف نشسته و منتظر است ببيند امت براى چه كسى مستقيم مىشود . آن مرد گفت : خيال مىكنم احنف به آنچه كه شما دوست مىدارى نزديك‌تر از مغيره است . على ( ع ) فرمود : آرى همين گونه است زيرا براى مغيره فرق