به جهنم مىبرد . و كسى كه مال حرامى به دست آورد ، خداوند هيچ صدقه ، آزاد كردن بنده ، حج و عمره‌اى را از او قبول نمىكند . و خداوند عزّ و جلّ بعدد پاداش اين اعمالش براى او گناه مىنويسد و اگر پس از مرگ او چيزى از آن باقى بماند ، توشهء او براى جهنم خواهد بود و كسى كه به آن دسترسى داشته باشد ، ولى آن را از ترس خداوند ترك كند ، در دوستى و رحمت خداوند به سر برده و دستور مىرسد كه او را به بهشت ببريد . و كسى كه با زن نامحرمى دست بدهد ، در روز قيامت در حالى مىآيد كه دستهايش به گردنش بسته شده است . آنگاه دستور مىرسد او را به جهنم ببريد و كسى كه با زن نامحرمى شوخى كند ، در مقابل هر كلمه‌اى كه در دنيا به او گفته است ، هزار سال حبس مىشود و اگر مردى زنى را با رضايت او از راه حرام در آغوش بكشد ، ببوسد ، يا با او نزديكى يا شوخى كند و در اين بين گناهى اتفاق بيفتد ، آن زن همان قدر گناهكار است كه مرد گناه كرده و اگر مرد به زور اين كارها را انجام دهد ، گناه هر دو بعهدهء مرد است . و كسى كه مسلمانى را در خريد و فروش فريب دهد ، از ما نيست . و در روز قيامت با يهود محشور مىشود . زيرا بدون شك و ترديد كسى كه مردم را فريب دهد ، مسلمان نيست . و كسى كه وسايل منزل از قبيل تبر ، تيشه و بيل را از همسايه‌اش كه به آن احتياج دارد دريغ كند ، خدا در روز قيامت او را از فضل خود محروم نموده و او را به خودش واگذار مىنمايد و كسى كه خداوند او را به خودش واگذارد ، هلاك خواهد شد . و خداوند هيچ عذرى را از او قبول نمىكند « 171 » . و زنى كه شوهرش را اذيت كند ، تا زمانى كه او را يارى نكرده و راضيش ننمايد ، خداوند نماز و هيچ عمل نيكى را از او قبول نمىكند ؛ گرچه همه عمرش را روزه گرفته ، شبها را با عبادت سپرى كند ، چندين برده در راه خدا آزاد كند و اموالش را در راه خدا خرج كند ، اولين كسى است كه به جهنم مىرود و اگر مرد نيز زن خود را اذيت كرده و به او ظلم كند ، همين مقدار مرتكب گناه شده و به همين اندازه عذاب مىشود . و كسى كه به صورت مسلمانى سيلى بزند ، خداوند در روز قيامت استخوانهاى او را پراكنده مىسازد ، سپس آتش را بر او مسلط مىنمايد . نيز در حالى محشور مىشود كه دستانش به گردنش بسته است و تا زمانى كه وارد جهنم شود ، به همين حال خواهد بود . و اگر كسى در شب يا روز به فكر فريب برادر مسلمانش باشد ، در همهء آن روز يا شب

--> ( 171 ) البته بنا بر روايتى اگر همسايه محتاج ، همسايه‌اى باشد كه وسايلى را كه مىگيرد سالم برنمىگرداند ، اشكالى ندارد كه آن وسايل را به او ندهيم .