روى ستم و دشمنى مردى را بزند ، او را بكشد ، يا ظلم ديگرى به او روا دارد ، در صورتى كه شما او را يارى نمىكنيد ، در آن مكان نيز حاضر نشويد . زيرا بدون شك اگر آنجا حاضر باشيد ، واجب و لازم است كه او را يارى كنيد . ولى اگر آنجا نباشيد ، تا زمانى كه شرايط تكليف مهيا نشود ، تكليفى نخواهيد داشت . و نيز فرمودند : زمانى بنى اسرائيل در مورد نهى از منكر كوتاهى مىكردند . بدين معنى كه وقتى كسى گناهى مرتكب مىشد ، او را نهى مىكردند و او توجهى نمىكرد و گناه او مانع همنشينى و همغذايى آنان با گناهكار نمىشد . تا اين كه خداى متعال ( بخاطر ترك نهى از منكر ) دلهاى آنان را به گناه راضى كرده و اين آيات را در بارهء آنها نازل نمود : « كافران بنى اسرائيل بخاطر نافرمانى خدا و سركشى با زبان داود و عيسى بن مريم لعنت شدند . آنان از كار منكر خود دست‌بردار نبودند . . . » « 160 » . مجازات مرد و زن زناكار 1 - . . . امام صادق عليه السّلام از پدرش عليه السّلام نقل مىنمايد كه فرمودند : زناكار شش مجازات دارد : سه تا در دنيا و سه تا در آخرت . در دنيا نور سيماى او از بين رفته ، فقير مىشود و زود مىميرد و در آخرت خشم خداوند ، بدى حساب و جاويد ماندن در جهنم نصيبش مىشود . 2 - . . . امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند : هنگامى كه روز قيامت فرا برسد ، خداوند باد بدبويى را به وزيدن مىاندازد كه از بوى آن اهل محشر ناراحت مىشوند ، تا آنجا كه اين باد مىخواهد نفس مردم را بگيرد . در اين هنگام منادى صدا مىزند : آيا مىدانيد بويى كه شما را اذيت كرد ، بوى چيست ؟ مردم مىگويند : خير . همين قدر مىدانيم كه خيلى اذيت شديم ، به حدى كه بيش از اين امكان نداشت . به آنان مىگويند : اين بوى فرج زناكاران است كه زنا كرده و بىتوبه از دنيا رفتند . آنها را لعنت كنيد كه لعنت خدا بر آنان باد . و در صحراى محشر كسى نمىماند ، مگر اين كه مىگويد : خدايا زناكاران را لعنت كن . 3 - . . . راوى مىگويد در خدمت امام صادق عليه السّلام بودم . از او پرسيدند : آيا زناكار

--> ( 160 ) لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ . . . . سورهء مائده ( 5 ) : آيهء 78 و 79 .