بگويد ، گريه كند و ده نفر را بگرياند ، براى همه بهشت را مىنويسند . و كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام شعرى بخواند و گريه كند و پنج نفر را بگرياند ، براى آنان بهشت را مىنويسند . و كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام شعرى بگويد و گريه كند و يك نفر را بگرياند ، براى آنها بهشت را مىنويسند . و كسى كه امام حسين عليه السّلام را نزد او ياد كنند و از چشمان او باندازهء پر مگسى اشك خارج شود ، ثواب او به عهدهء خداى عز و جل بوده و براى او به كمتر از بهشت راضى نمىشود . 2 - . . . ابى عماره مىگويد : امام صادق عليه السّلام به من فرمودند : اى ابا عماره ! در بارهء امام حسين عليه السّلام برايم شعر بخوان . من نيز خواندم و او گريه كرد . دوباره نيز خواندم و او گريه كرد . و به خدا سوگند پيوسته من خواندم و او گريه مىكرد تا صداى گريه را از درون منزل نيز شنيدم . آنگاه به من فرمود : اى ابا عماره ! كسى كه در بارهء امام حسين شعرى بخواند و پنجاه تن را بگرياند ، بهشت از آن اوست . و كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام شعرى بخواند و چهل نفر را بگرياند ، بهشت از آن اوست . و كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام شعرى بخواند و سى نفر را بگرياند ، بهشت از آن اوست . و كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام شعرى بخواند و بيست نفر را بگرياند ، بهشت از آن اوست . و كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام شعرى بخواند و ده نفر را بگرياند ، بهشت از آن اوست . و كسى كه در بارهء امام حسين شعرى بخواند و يك نفر را بگرياند ، بهشت از آن اوست . و كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام شعرى بخواند و گريه كند ، بهشت از آن اوست . و كسى كه شعرى بخواند و خود را شبيه گريه‌كنندگان درآورد ، بهشت از آن اوست . 3 - . . . امام صادق عليه السّلام فرمودند : كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام يك بيت شعر بخواند و گريه كند و ده نفر را بگرياند ، بهشت براى آنهاست . و كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام يك بيت شعر بخواند و گريه كند و نه نفر را گريان كند ، بهشت بارى آنهاست . و پيوسته مىفرمودند تا رسيدند به اين جا كه كسى كه در بارهء امام حسين عليه السّلام شعرى بخواند و گريه كند - و گمان مىكنم كه فرمودند : يا خود را شبيه گريه‌كنندگان درآورد ، بهشت از آن اوست .