12 - . . . از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در بارهء روزهء رجب پرسيدند . آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمودند : چرا به فكر روزهء شعبان نيستند . 13 - . . . اسامة بن زيد مىگويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آنقدر روزه مىگرفت كه مىگفتند : هميشه روزه خواهد گرفت و آنقدر روزه نمىگرفت كه مىگفتند : ديگر روزه نخواهد گرفت . راوى مىگويد از اسامة بن زيد پرسيدم آيا ديدى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم طورى در ماهى روزه بگيرد كه در هيچ ماهى اين طور روزه نگيرد ؟ گفت : بله . پرسيدم در كدام ماه ؟ گفت : شعبان . ماهى كه بين رجب و رمضان است و مردم از آن غافلند . ماهى كه در آن اعمال بندگان بسوى پروردگار جهانيان بالا مىرود . و دوست دارم در حالى عمل من بالا رود كه روزه باشم . 14 - . . . راوى مىگويد : از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم پرسيدند كداميك از روزه‌ها برترند : فرمودند : شعبان . به جهت بزرگداشت رمضان . 15 - . . . راوى مىگويد : پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هيچ ماهى را بطور كامل روزه نمىگرفت ، مگر شعبان كه آن را به رمضان وصل مىنمود . 16 - . . . ابن عباس مىگويد : در حالى كه اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نزد آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در بارهء فضايل شعبان سخن مىگفتند ، آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمودند : ماه شريفى است و آن ماه من است . حمل‌كنندگان عرش آن را بزرگ داشته و قدر آن را مىشناسند . و آن ماهى است كه ارزاق مؤمنين براى رمضان در آن زياد مىشود و بهشتها آراسته مىگردند . و فقط به اين جهت شعبان ناميده شد كه ارزاق مؤمنين در آن زياد مىشود . و آن ماه عمل است كه در آن حسنه هفتاد بار دو چندان گرديده ، بديها ريخته شده ، گناهان آمرزيده شده و حسنه قبول مىشود ؛ خداى بزرگ به بندگان خود مباهات مىنمايد ، از عرش خود به روزه‌داران و عبادت‌كنندگان نگريسته و بخاطر ايشان به حمل‌كنندگان عرش خود مباهات مىنمايد . در اين جا على بن ابى طالب عليه السّلام بپاخاسته و عرض كرد : پدر و مادرم فداى تو . اى رسول خدا ! مقدارى از برترى آن را بيان فرماييد تا رغبت ما به روزه و عبادت آن بيشتر شده