و كسى كه بيست و چهار روز از رجب را روزه بگيرد ، فرشتهء مرگ به صورت جوانى سراغ او مىآيد كه لباس ديباى سبزى پوشيده و بر اسبى از اسبهاى بهشتى سوار است ؛ در دست او حرير سبزى است كه با مشك بسيار خوشبو معطر شده است و نيز جامى طلايى كه پر از شراب بهشتى است . هنگام خروج جانش آن را به او مىنوشاند و سختىهاى مرگ را براى او آسان مىنمايد . آنگاه روح او را در آن حرير مىگذارد كه در اين حال بويى از آن برمىخيزد كه اهل آسمانهاى هفتگانه آن را احساس مىنمايند . او در قبر خود سيراب مانده و از قبرش نيز سيراب برانگيخته مىشود تا زمانى كه به حوض پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم برسد . و كسى كه بيست و پنج روز از رجب را روزه بگيرد ، همانا هنگامى كه از قبرش خارج شود ، هفتاد هزار فرشته به پيشواز او مىروند كه در دست هر كدام از آن فرشتگان بيرقى از درّ و ياقوت است ؛ با خود زيور آلات و لباسهاى نيكو و كم نظير همراه دارند و مىگويند : اى دوست خدا ! بشتاب بسوى پروردگارت . و او از اولين كسانى است كه وارد بهشت سكونت مىشود همراه با مقربينى كه خدا از آنها راضى شده و آنها نيز از او راضيند . و اين سعادت بزرگى است . و كسى كه بيست و شش روز از رجب را روزه بگيرد ، خداوند در سايه عرش صد قصر از درّ و ياقوت مىسازد كه بر سر هر قصرى خيمه‌اى سرخ از حرير بهشتى است و در حالى كه مردم مشغول حساب هستند ، او در ناز و نعمت در آن ساكن مىشود . و كسى كه بيست و هفت روز از رجب را روزه بگيرد ، خداوند قبر او را به مقدار راه چهار صد سال وسعت مىدهد و تمام اين مقدار را پر از مشك و عنبر مىنمايد . و كسى كه بيست و هشت روز از رجب را روزه بگيرد ، خداوند عز و جل بين او و آتش نه خندق مىگذارد كه فاصلهء هر خندق به مقدار فاصلهء آسمان و زمين است ؛ به مقدار راه پانصد سال . و كسى كه بيست و نه روز از رجب را روزه بگيرد ، خداوند او را مىآمرزد ؛ گر چه كسى باشد كه به دستور ظالم يك دهم اموال مردم را مىگرفته يا زنى باشد كه هفتاد بار بىعفتى كرده باشد . اگر آن زن با اين كار بخواهد خوشنودى خداى عز و جل را بدست آورده و از جهنم رهايى يابد ، خداوند حتما او را مىآمرزد . و كسى كه سى روز از رجب را روزه بگيرد ، منادى از آسمان ندا مىدهد : اى بندهء خدا ! گذشته‌هايت آمرزيده شد ، در باقيمانده عمر خود عملت را از نو شروع كن . و خداوند در