مأمون نمود ، محدّثين جمع شدند ، و عرض كردند : اى پسر پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم از شهر ما تشريف مىبريد ، و براى استفادهء ما حديثى بيان نميفرمائيد ؟ پس از اين تقاضا ، حضرت سر خود از عمارى بيرون آورده فرمود : شنيدم از پدرم موسى بن جعفر عليهما السلام فرمود شنيدم از پدرم جعفر بن محمّد عليهما السّلام فرمود شنيدم از پدرم محمّد بن علىّ عليهما السّلام فرمود شنيدم از پدرم علىّ بن الحسين عليهما السّلام فرمود شنيدم از پدرم حسين بن علىّ عليهما السّلام فرمود شنيدم از پدرم امير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام فرمود شنيدم از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم فرمود شنيدم از جبرئيل عليه السّلام گفت شنيدم از پروردگار عزّ و جلّ فرمود كلمهء « لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » دژ و حصار من است پس هر كس داخل دژ و حصار من شود از عذاب من ايمن خواهد بود ، پس هنگامى كه مركب حضرت حركت كرد با آواز بلند فرمود با شروط آن و من خود يكى از آن شروط ميباشم . شرح : اين حديث معروف بحديث سلسلة الذّهب است به مناسبت رجال سند آن كه همه از معصومين ميباشند و از احاديث قدسيّه محسوب مىشود چون گوينده كلام ذات اقدس الهى است ، و مؤلّف پس از نقل كلام امام عليه السّلام در كتاب توحيد خود گويد : « معنى كلام حضرت اينست كه از شروط « لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ » اقرار بامامت من است و اينكه من از جانب حقّ تعالى امام مفترض الطّاعة هستم » .