( 1 ) پاداش آن كس كه « لا إله الّا اللَّه » را با شرايط آن گويد ( 2 ) [ 24 ] 1 - . . . اسحاق بن راهويه گويد : هنگامى كه امام رضا عليه السّلام به نيشابور رسيد و بر آن شد كه از آنجا به جانب مأمون راهى شود ، راويان حديث نزد او گرد آمدند و عرض كردند : اى زادهء پيامبر خدا ، از ميان ما رخت بر مىبندى و براى ما روايتى بازگو نمىكنى كه از محضر تو استفاده نماييم ؟ امام رضا عليه السّلام از هودج خويش كه در آن نشسته بود سر برآورد و فرمود : از پدرم موسى بن جعفر عليه السّلام شنيدم كه فرمود : از پدرم جعفر بن محمّد عليه السّلام شنيدم كه فرمود : از پدرم محمّد بن على عليه السّلام شنيدم كه فرمود : از پدرم على بن حسين عليه السّلام شنيدم كه فرمود : از پدرم حسين بن على عليه السّلام شنيدم كه فرمود : از پدرم امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام شنيدم كه فرمود : از پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه فرمود : از جبرئيل عليه السّلام شنيدم كه فرمود : « لا إله الّا اللَّه » دژ و پناهگاه من است ؛ هر كه به دژ من درآيد از عذاب من آسودگى يابد ، پس آنگاه كه مركب امام عليه السّلام به راه افتاد امام عليه السّلام ندا برآورد كه « لا إله الّا اللَّه » مىبايست با شرايط آن باشد و من از شرايط آن هستم . ( 3 ) پاداش آن كس كه گواهى به « لا إله الّا اللَّه » از او پذيرفته آيد ( 4 ) [ 25 ] 1 - . . . ابو سعيد خدرى گويد : روزى پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله نشسته بودند و تنى چند از ياران ايشان كه على بن ابى طالب عليه السّلام نيز در ميان آنان بود ، در محضر پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله گرد آمده بودند . در آن هنگام پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كه « لا إله الّا اللَّه » گويد به بهشت در آيد . دو تن از ياران ايشان گفتند : پس ما نيز « لا إله الّا اللَّه » مىگوييم . پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : جز اين نباشد كه لا إله الّا اللَّه از اين شخص ( اشاره به امام على عليه السّلام ) و از پيروانش كه پروردگار ما از آنان پيمان گرفته پذيرفته آيد . آن دو تن ، ديگر بار گفتند : ما نيز مىگوييم « لا إله الّا اللَّه » . پس پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله دستش را بر سر على عليه السّلام نهاده و آنگاه فرمود : نشانهء پيروى از على بن ابى طالب اين باشد كه پيمان او را زير پا نگذاريد و در جايگاه او ننشينيد و گفتار او را دروغ نشماريد .