( 1 ) و كسى كه با زنى يهودى يا نصرانى يا مجوسى يا مسلمان - خواه آزاد باشد و خواه برده - و يا با هر زنى ديگر از راه حرام ، نزديكى كند ، خداوند سيصد هزار درب از دربهاى آتش دوزخ را در قبر او مىگشايد كه از آن دربها ، مارها و عقربها و گدازه‌هاى آتش به قبر او روى آورند ، و تا روز قيامت در آتش خواهد سوخت ، و مردم از بوى گند شرمگاه او در رنج و عذابند ، و او ( در هر كجا ) و به اين بوى بد شناخته مىشود ، تا اينكه در روز قيامت فرمان رسد كه او را در آتش در افكنند ، و دوزخيان با همهء شكنجه‌ها و عذابى كه بر آنان مقرر است ، از ( بوى بد او ) در رنج و عذابند ، چرا كه خداوند كارهاى ناپسند را حرام كرد و هيچ كس غيورتر از خدا نيست ، و از غيرت اوست كه كارهاى زشت را حرام كرده و حدود الهى را مقرر فرموده است . ( 2 ) و كسى كه به خانهء همسايه خود نگاه كند و به شرمگاه مردى يا موى زنى و يا به قسمتى از بدن او نگاه كند ، بر خداوند است كه او را با منافقانى كه در دنيا به دنبال عيبجويى از مردم بودند وارد جهنّم سازد ، و تا رسوا نگردد از دنيا نرود ، و در قيامت شرمگاه او را براى مردم آشكار سازد .