كه ( در سورهء مائده ، آيه 32 ) مىفرمايد : « به همين خاطر بر ( قوم ) بنى اسرائيل نوشتيم كه اگر كسى ديگرى را ( بدون گناه ) - و نه از جهت گرفتن قصاص و يا فتنه‌اى كه بر پاى كرده است - ( از روى عمد ) بكشد ، به منزلهء آن است كه تمام مردم را كشته باشد » پرسيدم ، كه چگونه تمام مردم را كشته در حالى كه بيش از يكنفر را به قتل نرسانيده است ؟ ! حضرت فرمود : ( در روز قيامت ) او را در منطقه‌اى از جهنم قرار مىدهند كه دوزخيان دشوارترين عذاب الهى را در آنجا مىبينند ، و اگر همهء مردم را ( هم ) بكشد ، به همان قسمت از دوزخ رهسپار مىگردد . پرسيدم : اگر شخص ديگرى را هم بكشد ؟ ! فرمود : عذابش دو برابر مىگردد . ( 1 ) 3 - جابر بن يزيد از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : اولين چيزى كه خداوند در روز قيامت در بارهء آن قضاوت مىكند خونهاى ريخته شده است ( قتلها ) ، ابتدا دو فرزند آدم را ( در پيشگاه عدل الهى ) نگاه مىدارند و به حساب آنان مىرسند و در ميان آن دو قضاوت مىكنند ، سپس به حساب ديگران يكى پس از ديگرى مىرسند تا كسى از اين گروه باقى نماند ، و بعد نوبت به ساير مردم مىرسد . ( در آن روز ) آن كه كشته شده است به سراغ كشندهء خود مىرود - در حالى كه خون از روى صورتش جارى است - و مىگويد : ( خدايا ! ) اين بود كه مرا ( به ناحق )